Эзомепразол в капсулах — инструкция по применению

Инструкция по применению эзомепразола в капсулах, описание действия препарата, показания к применению капсул эзомепразола, взаимодействие с другими лекарствами, применение эзомепразола (капсулы) при беременности. Инструкции: Эзомепразол в таблетках;
Торговое название: Эзомeпpaзол XAНMИ
Международное название: Эзомепразол
Лекарственная форма: Капсулы кишечнорастворимые, 20 мг и 40 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
A Средства, влияющие на пищеварительную систему и метаболизм
A02 Препараты для лечения кислотозависимых заболеваний
A02B Средства для лечения пептической язвы и гастроэзофагеальной рефлюксной болезни
A02B C Ингибиторы "протонного насоса"
Фарм. группа:
Противоязвенные препараты и препараты для лечения гастроэзофагального рефлюкса (GORD). Ингибиторы протонового насоса. Эзомепразол. Код АТХ А02ВС05
Условия хранения:
Хранить при температуре не выше 30 ºС. Хранить в местах недоступных для детей.
Срок хранения:
2 года. Не применять по истечении срока годности, указанного на упаковке.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Капсулы 20 мг: твердые желатиновые капсулы № 4 светло-розового цвета, с маркировкой «НМР» на крышке и «ESM 20» на корпусе, содержащие гранулы от белого до светло-коричневого цвета. Капсулы 40 мг: твердые желатиновые капсулы № 3 темно-розового цвета, с маркировкой «НМР» на крышке и «ESM 40» на корпусе, содержащие гранулы от белого до светло-коричневого цвета.

Состав эзомепразола в капсулах

Одна капсула содержит
Бір капсуланың құрамында

Активное вещество эзомепразола

эзомепразола стронция тетрагидрата 24,6 мг или 49,3 мг (эквивалентно эзомепразолу 20 мг и 40мг)
24,6 мг немесе 49,3 мг эзомепразол стронций тетрагидраты (20 мг және 40мг эзомепразолға баламалы)

Вспомогательные вещества в эзомепразоле

D-маннитол, целлюлоза микрокристаллическая, гидроксипропилцеллюлоза (L-тип), оболочка: тальк, опадрай белый ОY-С-7000А (гидроксипропилметилцеллюлоза, титана диоксид (Е 171), этилцеллюлоза, диэтилфталат), энтеросолюбильная оболочка: гипромеллозы фталат (НР-55) 200731, диацетилированные моноглицериды, тальк, титана диоксид (Е 171). Состав капсулы №4 (для дозировки 20 мг) - железа (III) оксид красный (Е 172), титана диоксид (Е 171) и желатин. Состав капсулы №3 (для дозировки 40 мг) - бриллиантовый голубой FCF (Е 133), красный очаровательный АС (Е 129), желтый солнечный закат (Е 110), титана диоксид (Е 171) и желатин.
D-маннитол, микрокристалды целлюлоза, гидроксипропилцеллюлоза (L-типі), қабығы: тальк, опадрай ақ ОY-С-7000А (гидроксипропилметилцеллюлоза, титанның қостотығы (Е 171), этилцеллюлоза, диэтилфталат), энтеросолюбильді қабық: гипромеллоза фталаты (НР-55) 200731, диацетилденген моноглицеридтер, тальк, титанның қостотығы (Е 171). №4 капсуланың құрамы (20 мг доза үшін) – темірдің (III) қызыл тотығы (Е 172), титанның қостотығы (Е 171) және желатин. №3 капсуланың құрамы (40 мг доза үшін) – бриллиантты көк FCF (Е 133), керемет қызыл АС (Е 129), күн батар түстес сары (Е 110), титанның қостотығы (Е 171) және желатин.

Показания к применению капсул эзомепразола

  • гастро-эзофагеальная рефлюксная болезнь (ГЭРБ) (лечение эрозивного рефлюкс-эзофагита, длительное поддерживающее лечение после заживления рефлюкс-эзофагита для предотвращения рецидива, симптоматическое лечение гастро-эзофагеальной рефлюксной болезни, протекающей без эзофагита)
  • для эрадикации Helicobacter pylori в комбинации с соответствующим режимом терапии антибиотиками (лечение язвы двенадцатиперстной кишки, ассоциированной с Helicobacter pylori, профилактика рецидива пептических язв, ассоциированных с Helicobacter pylori)
  • пациенты, которым необходимо непрерывное лечение НПВП (заживление язвы желудка, связанной с приемом НПВП, профилактика язвы желудка и двенадцатиперстной кишки, связанной с приемом НПВП у пациентов, относящихся к группе риска)
  • длительное лечение после внутривенной индуцированной профилактики рецидива кровотечения из пептической язвы
  • лечение синдрома Золлингера-Эллисона
  • гастро-эзофагеальді рефлюкс ауруында (ГЭРА) (эрозивті рефлюкс-эзофагитті емдеу, рефлюкс-эзофагит жазылғаннан кейін оның қайталануына жол бермеу үшін ұзақ уақыт демеуші ем жүргізу, эзофагитсіз өтетін гастро-эзофагеальді рефлюкс ауруын симптоматикалық емдеуге)
  • Helicobacter pylori эрадикациясы үшін антибиотиктердің тиісті емдеу режимімен біріктіріп (он екі елі ішектің Helicobacter pylori астасқан ойық жарасын емдеу және Helicobacter pylori астасқан ойық жарасы бар емделушілерде пептикалық ойық жараның қайталануының алдын алуға)
  • ҚҚСП-мен үздіксіз емдеуді қажет ететін емделушілерге (ҚҚСП қабылдаумен байланысты асқазан ойық жарасының жазылуына, қауіпті топқа жататын емделушілерде ҚҚСП қолданумен байланысты асқазан мен он екі елі ішектің ойық жара ауруының алдын алуға)
  • пептикалық ойық жарадан қан кетудің қайталануының көктамырішілік индукцияланған алдын алу емінен кейін ұзақ уақыт емдеуге
  • Золлингер-Эллисон синдромын емдеуге

Противопоказания эзомепразола в капсулах

  • гиперчувствительность к компонентам препарата или к замещенным бензимидазолам
  • детский и подростковый возраст до 18 лет
  • одновременный прием с атазанавиром (снижается концентрация в плазме атазанавира)
  • период лактации
С осторожностью
  • беременность
  • препарат компоненттеріне немесе орнын алмастыратын бензимидазолдарға асқын сезімталдық
  • балалар және 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер
  • атазанавирмен бір мезгілде қабылдау (атазанавирдің плазмадағы концентрациясы төмендейді)
  • лактация кезеңі
Сақтықпен
  • жүктілік

Побочные действия капсул эзомепразола

Неблагоприятные побочные реакции, представленные ниже, были верифицированы как неблагоприятные побочные реакции или же рассматривались как предполагаемые неблагоприятные побочные реакции в ходе клинических исследований и пострегистрационных наблюдений. Какая-либо зависимость, от величины дозы отсутствует.

Неблагоприятные побочные реакции были классифицированы по частоте. (Часто > 1/100, <1/10; Нечасто > 1/1000, <1/100; Редко > 1/10000, <1/1000; Очень редко - 1/10000)

Часто
  • головная боль
  • панкреатит, боли в области живота, запор, понос, фискония, тошнота, рвота
Нечасто
  • периферические отеки
  • бессонница
  • головокружение, расстройство восприятия, сонливость
  • ксеростомия
  • повышение активности ферментов печени
  • дерматит, кожный зуд, сыпь, крапивница
Редко
  • лейкопения, тромбоцитопения
  • аллергические реакции: ангиоэдема, анафилактический шок
  • гипонатриемия
  • ажитация, спутанность сознания, депрессия
  • изменения вкуса, сухость во рту
  • лабиринтные нарушения, головокружение (скотодиния)
  • бронхоспазм
  • стоматит, кандидоз желудочно-кишечного тракта
  • гепатит, сопровождаемый желтухой
  • облысение, светочувствительность
  • артралгия, мышечная боль
  • астения, повышенное потоотделение
Очень редко
  • агранулоцитоз, панцитопения
  • агрессивность, галлюцинации
  • сонливость
  • стоматит
  • печеночная недостаточность, печеночная энцефалопатия
  • полиморфная эритема, синдром Стивенcа-Джонсона, токсический эпидермальный некролиз, некоторые завершились смертельным исходом
  • слабость в мышцах
  • интерстициальный нефрит
  • гинекомастия
  • лихорадка
  • воспаление барабанной перепонки уха (мирингит)
  • нарушение менструального цикла, менструальные боли, вагинит
  • Кроме того, сообщалось о нижеследующих нежелательных явлениях, связанных с применением Эзомепразола Ханми, или же имеется вероятность возникновения таких явлений с частотой менее 1 %:
  • фискония, аллергическая реакция, боль в пояснице, пекталгия, боли за грудиной, отеки на лице, отеки на ногах, тоска, боль, скованность
  • приливы, высокое артериальное давление, тахикардия
  • зоб
  • синдром раздраженного кишечника, прогрессирование запоров, диспепсия, дисфагия, гастроинтестинальная дисплазия, брюшная боль в верхней части живота, отрыжка, нарушения со стороны пищевода, понос, гастроэнтерит, гастроинтестинальное кровотечение, икота, мелена, нарушения со стороны ротовой полости и языка, отек языка, язвенный стоматит, рвота
  • боль в ухе, звон в ушах
  • анемия, гипохромная анемия, цервикальная лимфаденопатия, носовое кровотечение, лейкоцитоз
  • билирубинемия, расстройство функции печени
  • диабет, гиперурикемия, гипонатриемия, повышение уровня щелочной фосфатазы, полидипсия, недостаток витамина В12, прибавка в весе, потеря в весе
  • прогрессирование артрита, артропатия, гастроспазм, синдром фибромиалгии, грыжа, ревматическая полимиалгия, мышечная боль
  • потеря аппетита, апатия, повышение аппетита, дезориентация во времени и в пространстве, прогрессирование депрессии, избыточная врожденная миотония, беспокойство, уменьшение чувствительности, эректильная дисфункция, бессонница, мигрень, прогрессирование мигрени, нарушение сна, спазм, головокружение, дефекты поля зрения
  • прогрессирующая астма, кашель, затрудненное дыхание, отек гортани, фарингит, ринит, параназальный синусит
  • обыкновенные угри, анальный зуд, воспалительная гиперемия, эритемная кожная сыпь, макулопапулезная кожная сыпь
  • мирингит, паросмия, потеря вкусовых ощущений, отклонение вкусовых ощущений
  • нарушение мочеиспускания, альбуминурия, цистит, дизурия, микоз, гематурия, недержание мочи, кандидоз, кандидоз половых органов, полиурия
  • конъюнктивит, ухудшение зрения
  • побочные эффекты, обнаруженные с помощью эндоскопа: дуоденит, эзофагит, стеноз пищевода, формирование язвы пищевода, желудочный варикоз, язва желудка, гастрит, кровотечение, доброкачественная опухоль, пищевод Барретта, изменение цвета слизистой.

Төменде берілген жағымсыз жанама реакциялар клиникалық зерттеулер және тіркеуден кейін бақылау барысындағы жағымсыз жанама реакциялар ретінде анықталған немесе шамамен алынған жағымсыз жанама реакциялар ретінде қарастырылған. Дозаның шамасына қандай да болсын байланыстылығы жоқ.

Жағымсыз жанама реакциялары жиілігі бойынша жіктелген. (Жиі > 1/100, <1/10; Жиі емес > 1/1000, <1/100; Сирек > 1/10000, <1/1000; Өте сирек - 1/10000)

Жиі
  • бас ауыру
  • панкреатит, іш тұсының ауыруы, іш қату, іш өту, фискония, жүректің айнуы, құсу
Жиі емес
  • шеткергі ісінулер
  • ұйқысыздық
  • бас айалу, сезінудің нашарлауы, ұйқышылдық
  • ксеростомия
  • бауыр ферменттері белсенділігінің жоғарылауы
  • дерматит, терінің қышынуы, бөртпе, есекжем
Сирек
  • лейкопения, тромбоцитопения
  • аллергиялық реакциялар: ангиоэдема, анафилактикалық шок
  • ипонатриемия
  • ажитация, сананың шатасуы, депрессия
  • дәмнің өзгеруі, ауыз ішінің құрғауы
  • лабиринттік бұзылулар, бас айналу (скотодиния)
  • бронхтың тарылуы
  • стоматит, асқазан-ішек жолының кандидозы
  • сарағаюмен қатарласа жүретін гепатит
  • таздану, жарыққа сезімталдық
  • артралгия, бұлшықеттің ауыруы
  • астения, терлеудің күшеюі
Өте сирек
  • агранулоцитоз, панцитопения
  • озбырлық, елестеулер
  • ұйқышылдық
  • стоматит
  • бауыр қызметінің жеткіліксіздігі, бауыр энцефалопатиясы
  • полиморфты эритема, Стивенc-Джонсон синдромы, уытты эпидермальді некролиз, кейбіреуі өліммен аяқталды
  • бұлшықеттердің әлсіздігі
  • интерстициальді нефрит
  • гинекомастия
  • қызба
  • құлақтың барабанды жарғағының қабынуы (мирингит)
  • етеккір оралымының бұзылуы, етеккірлік ауырулар, вагинит
Бұдан басқа, Эзомепразол Ханми препаратын қолданумен байланысты болған төмендегі жағымсыз құбылыстар жөнінде мәлімделді, немесе жиілігі 1%-дан аз осындай құбылыстар пайда болуы мүмкін: фискония, аллергиялық реакция, белдің ауыруы, пекталгия, төс артының ауыруы, беттің ісінуі, аяқтың ісінуі, жабырқау, ауыру, қимылсыздық ыстық тебулер, жоғары артериялық қысым, тахикардия жемсау тітіркенген ішек синдромы, іш қатудың өршуі, диспепсия, дисфагия, гастроинтестинальді дисплазия, іштің жоғарғы жағында құрсақтың ауыруы, кекіру, өңеш тарапынан бұзылулар, іш өту, гастроэнтерит, гастроинтестинальді қан кету, ықылық, мелена, ауыз қуысы және тіл тарапынан бұзылулар, тілдің ісінуі, ойық жаралы стоматит, құсу құлақтың ауыруы, құлақ ішінің шуылдауы анемия, гипохромды анемия, цервикальді лимфаденопатия, мұрыннан қан кету, лейкоцитоз билирубинемия, бауыр қызметінің бұзылуы диабет, гиперурикемия, гипонатриемия, сілтілік фосфатаза деңгейінің жоғарылауы, полидипсия, В12 витаминінің жеткіліксіздігі, салмақ қосу, салмақ жоғалту
  • артриттің өршуі, артропатия, гастроспазм, фибромиалгия синдромы, жарық, ревматикалық полимиалгия, бұлшықеттің ауыруы
  • тәбеттің жоғалуы, апатия,тәбеттің артуы, уақыттан және кеңістіктен адасу, депрессияның өршуі, іштен туа болған шамадан тыс миотония, мазасыздық, сезімталдықтың азаюы, эректильді қызметтің бұзылуы, ұйқысыздық, бас сақинасы, бас сақинасының өршуі, ұйқының бұзылуы, спазм, бас айналу, көру өрісінің кемістігі
  • демікпенің өршуі, жөтел, тыныстың тарылуы, көмейдің ісінуі, фарингит, ринит, параназальді синусит
  • қарапайым безеулер, артқы өтістің қышуы, қабынбалы гиперемия, эритемалы тері бөртпесі, макулопапулезді тері бөртпесі
  • мирингит, паросмия, дәм сезімінің жоғалуы, дәмді сезінудің өзгеруі
  • несептің бөлініп шығуының бұзылуы, альбуминурия, цистит, дизурия, микоз, гематурия, несепті ұстай алмау, кандидоз, жыныс мүшелерінің кандидозы, полиурия
  • конъюнктивит, көрудің нашарлауы
  • эндоскоптың жәрдемімен анықталған жағымсыз әсерлер: дуоденит, эзофагит, өңеш стенозы, өңеште ойық жараның пайда болуы, асқазан варикозы, асқазан ойық жарасы, гастрит, қан кету, қатерсіз ісік, Барретт өңеші, шырыш түсінің өзгеруі

Особые указания к применению

Перед назначением Эзомепразола ХАНМИ следует исключить возможность злокачественного новообразования, поскольку лечение эзомепразолом может привести к сглаживанию симптоматики и отсрочить постановку диагноза.

Пациенты, принимающие Эзомепразол ХАНМИ в течение длительного периода (особенно, один год или больше), должны находиться под регулярным наблюдением врача. Пациенты, находящиеся на режиме терапии «по необходимости», должны проконсультироваться с врачом при изменении характера симптомов. Принимая во внимание колебания концентрации эзомепразола в плазме при назначении препарата в режиме «по необходимости», следует учитывать особенности лекарственного взаимодействия.

При назначении Эзомепразол ХАНМИ для эрадикации Helicobacter pylori параллельно с другими лекарственными средствами, следует учитывать особенности лекарственного взаимодействия. У пациентов, длительное время получавших эзомепразол, отмечается увеличение количества энтерохромаффиноподобных (ECL) клеток, вероятно, связанное с повышением уровня гастрина в плазме; у пациентов, принимающих антисекреторные препараты в течение длительного времени, чаще отмечается образование доброкачественных железистых кист в желудке. Эти явления обусловлены физиологическими изменениями в результате ингибирования секреции кислоты и носят обратимый характер.

Снижение кислотности желудочного сока любыми путями, включая ингибиторы протонного насоса, повышает количество желудочных бактерий, обычно присутствующих в желудочно-кишечном тракте. Лечение ингибиторами протонного насоса может привести к незначительному увеличению риска желудочно-кишечных инфекций, таких как Salmonella и Campylobacter.

Применение во время беременности
Какие-либо данные клинических исследований по воздействию Эзомепразол ХАНМИ во время беременности отсутствуют. Результат исследований с привлечением животных не показал какого-либо прямого/косвенного опасного воздействия, связанного с развитием эмбриона/плода. Нужно быть крайне осторожным при назначении Эзомепразол ХАНМИ беременным женщинам. Препарат следует назначать беременным только в том случае, когда ожидаемая польза для матери превышает возможный риск для плода.

Применение в период грудного вскармливания
Неизвестно, происходит ли выделение Эзомепразол ХАНМИ с грудным молоком. Исследования с участием женщин в период лактации не проводились. В связи с этим, Эзомепразол ХАНМИ нельзя применять в период лактации.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Учитывая побочные действия Эзомепразола ХАНМИ, следует соблюдать осторожность при управлении автомобилем и работе с потенциально опасными механизмами.
Эзомепразол ХАНМИ препаратын тағайындар алдында жаңа түзілімдердің бар-жоқтығын анықтап алған жөн, өйткені эзомепразолмен емдеу симптоматиканың басылуына және диагноз қоюды кейінге қалдыруға әкеп соғуы мүмкін.

Эзомепразол ХАНМИ препаратын ұзақ уақыт (әсіресе бір жыл немесе одан ұзақ) қабылдап жүрген емделушілер дәрігердің ұдайы бақылауында болуы тиіс. «Қажеттілігіне қарай» емдеу режиміндегі емделушілер симптомдардың сипаты өзгерген кезде дәрігерден кеңес алуы тиіс. Препаратты «қажеттілігіне қарай» режимімен тағайындаған кезде плазмада эзомепразол концентрациясының өзгеруіне назар аудара отырып, дәрілік өзара әрекеттесу ерекшеліктерін ескерген жөн.

Эзомепразол ХАНМИ препаратын Helicobacter pylori эрадикациялау үшін басқа дәрілік заттармен қатарластыра тағайындағанда дәрілік өзара әрекеттесудің ерекшеліктерін ескерген жөн. Эзомепразолды ұзақ уақыт қабылдаған емделушілерде энтерохромаффин тәрізді (ECL) жасушалар мөлшерінің артқаны байқалады, бұл, сірә, плазмадағы гастрин деңгейінің жоғарылауымен байланысты болуы мүмкін; антисекреторлы препараттарды ұзақ уақыт бойы қабылдап жүрген емделушілердің асқазанында қатерсіз безді кистаның түзілгені жиі білінеді. Бұл құбылыстар қышқыл секрециясының тежелуі нәтижесіндегі физиологиялық өзгерумен жүзеге асады және қайтымды сипатқа ие.

Асқазан сөлі қышқылдылығының кез келген жолмен, протонды сорғы тежегішін қоса алғанда, төмендеуі әдетте асқазан-ішек жолында болатын асқазан бактерияларының мөлшерін арттырады. Протонды сорғы тежегіштерімен емдеу асқазан-ішектік Salmonella және Campylobacter сияқты жұқпалар қаупінің аздап артуына әкелуі мүмкін.

Жүктілік кезінде қолданылуы
Эзомепразол ХАНМИ препаратының жүктілікке әсері жөнінде қандай да бір клиникалық зерттеу деректері жоқ. Жануарлар қатыстырылған зерттеу нәтижелері эмбрион/ұрықтың дамуына байланысты қандай да бір тікелей/жанама қауіпті әсерді көрсеткен жоқ. Эзомепразол ХАНМИ препаратын жүкті әйелдерге тағайындағанда өте сақ болу керек. Препаратты жүкті әйелдерге ана үшін күтілетін пайдасы ұрыққа келетін қауіптен басым болған жағдайда ғана тағайындаған жөн.

Емшек емізу кезеңінде қолданылуы
Эзомепразол ХАНМИ препаратының емшек сүтімен бөлініп шығатын-шықпайтыны белгісіз. Лактация кезеңінде әйелдердің қатысуымен зерттеулер жүргізілген жоқ. Осыған байланысты, Эзомепразол ХАНМИ препаратын лактация кезеңінде қолдануға болмайды.

Дәрілік заттың көлікті немесе қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Эзомепразол ХАНМИ препаратының жағымсыз әсерлерін ескеріп, автомобиль басқарғанда және қауіпті механизмдермен жұмыс жасағанда сақ болған жөн.

Дозировка и способ применения

Капсулы следует проглатывать целиком, запивая небольшим количеством воды. Капсулы нельзя разжевывать или дробить. Для пациентов с затруднением при глотании капсулу можно открыть и гранулы растворить в ½ стакана негазированной воды. Не следует использовать другие жидкости, так как защитная оболочка может раствориться. Воду с гранулами следует выпить сразу. Затем следует снова наполнить стакан водой наполовину, размешать остатки и выпить. Не следует жевать или дробить гранулы. Всплывающие гранулы нельзя пережевывать или перемалывать.

Пациенты, которые не могут глотать, капсулу следует вскрыть, высыпать ее содержимое в негазированную воду и принять немедленно, воспользовавшись назогастральным зондом. Кроме того, важно тщательно осмотреть шприц и зонд на предмет их пригодности.

Порядок применения назогастрального зонда:

1. Вскройте капсулу и высыпьте содержимое в соответствующий шприц. После этого добавьте примерно 50 мл воды.

2. Немедленно энергично взболтайте содержимое шприца приблизительно в течение 15 секунд.

3. Держите шприц наконечником вверх и убедитесь, что наконечник не закупорен.

4. Держа шприц в таком положении, соедините шприц с зондом.

5. Встряхните шприц и переверните его наконечником вниз. Немедленно введите 5-10 мл растворенного препарата в зонд. После введения верните шприц в прежнее положение и взболтайте (шприц должен удерживаться наконечником вверх во избежание закупорки наконечника).

6. Переверните шприц наконечником вниз и введите еще 5-10 мл препарата в зонд. Повторите процедуру, пока шприц не будет пуст.

7. Если в шприце остался осадок, залейте в шприц 25 мл воды и повторите Шаг 5.

Взрослым
  • гастро-эзофагеальная рефлюксная болезнь (ГЭРБ)
лечение эрозивного рефлюкс-эзофагита: 40 мг один раз в сутки в течение 4 недель.

Дополнительный 4-х недельный курс лечения рекомендуется в случаях, если после первого курса лечения заживления эзофагита не наступает или сохраняются симптомы.

Длительное поддерживающее лечение пациентов с излеченным эзофагитом для предотвращения рецидива: по 20 мг один раз в сутки.

Симптоматическое лечение гастро-эзофагеальной рефлюксной болезни: 20 мг один раз в сутки пациентам без эзофагита. Если после 4-х недель лечения симптомы не исчезают, следует провести дополнительное обследование пациента. После устранения симптомов, последующий контроль симптомов достигается приемом препарата в дозе 20 мг один раз в сутки. Взрослым, при необходимости, можно использовать режим «терапия по требованию» приема препарата в дозе 20 мг один раз в сутки. Пациентам, получающим лечение НПВП, с риском развития язвы желудка и двенадцатиперстной кишки, последующий контроль симптомов с использованием режима «терапия по требованию», не рекомендуется.

Для эрадикации Helicobacter pylori в комбинации с соответствующим режимом терапии антибиотиками. Лечение язвы двенадцатиперстной кишки, ассоциированной с Helicobacter pylori и профилактика рецидива пептических язв у пациентов с Helicobacter pylori ассоциированными язвами: 20 мг Эзомепразол ХАНМИ в комбинации с 1 г амоксициллина и 500 мг кларитромицина, все препараты принимаются 2 раза в сутки в течение 7 дней.

Пациенты, которым необходимо непрерывное лечение НПВП:

Заживление язвы желудка, связанной с приемом НПВП: обычная доза 20 мг один раз в сутки. Длительность лечения составляет 4 - 8 недель.

Профилактика язвы желудка и двенадцатиперстной кишки, связанной с применением НПВП у пациентов с риском: 20 мг один раз в сутки.

Длительное лечение после внутривенной индуцированной профилактики рецидива кровотечения из пептической язвы: 40 мг 1 раз в сутки в течение 4-х недель.

Лечение синдрома Золлингера-Эллисона:
Начальная рекомендуемая доза Эзомепразол ХАНМИ составляет 40 мг два раза в сутки. Затем дозировку следует подбирать индивидуально, продолжительность лечения определяется по клинической картине заболевания. На основании клинических данных, состояния большинства пациентов можно контролировать приемами доз от 80 мг до 160 мг эзомепразола в сутки. При дозах выше 80 мг ежедневно, дозу следует разделить и принимать 2 раза в сутки.

Дети в возрасте 18 лет или младше
Эзомепразол ХАНМИ противопоказан детям младше 18 лет.

У пациентов с нарушенной функцией почек коррекция дозы не требуется. Из-за ограниченного опыта среди пациентов с тяжелой почечной недостаточностью, следует соблюдать осторожность при лечении таких пациентов.

У пациентов с легкой и умеренной печеночной недостаточностью коррекция дозы не требуется.

Для пациентов с тяжелой формой печеночной недостаточности максимальная суточная доза не должна превышать 20 мг.

У пожилых пациентов коррекция дозы не требуется.
Капсуланы судың аздаған мөлшерімен ішіп, бүтіндей жұтқан жөн. Капсуланы шайнауға және бөлшектеуге болмайды. Жұтуға қиналатын емделушілер үшін капсуланы ашып, ішіндегі түйіршіктерін газдалмаған ½ стакан суға ерітуге болады. Басқа сұйықтықтарды пайдаланбаған жөн, өйткені қорғаныш қабығы еріп кетуі мүмкін. Түйіршіктері бар суды бірден ішу керек. Содан кейін стаканның жартысына суды қайта құйып алып, қалдығын араластырып ішкен жөн. Түйіршіктерді шайнамаған немесе бөлшектемеген жөн. Ішінде қалқып жүрген түйіршіктерді де шайнауға немесе ұнтақтауға болмайды.

Жұта алмайтын емделушілер капсуланы ашып, ішіндегісін газдалмаған суға салып, назогастральді зондты пайдалана отырып, дереу қабылдағандары жөн. Бұдан басқа, еккіш пен зондтың жарамдылығын мұқият тексеріп шығу маңызды.

Назогастральді зондты қолдану тәртібі:

1. Капсуланы ашып, ішіндегісін тиісті еккішке салыңыз. Осыдан кейін шамамен 50 мл су құйыңыз.

2. Еккіштің ішіндегісін дереу шамамен 15 секунд бойы қарқынмен араластырыңыз.

3. Еккіштің ұш жағын жоғары қарата ұстап, ұштығының бітеліп қалмағанына көз жеткізіңіз.

4. Еккішті осы күйінде ұстай отырып, еккішті зондқа жалғаңыз.

5. Еккішті сілкілеп араластырып, ұштығын төмен қарай айналдырып төңкеріңіз. Еріген препараттың 5-10 мл-ін зондқа дереу енгізіңіз. Енгізгеннен кейін еккішті бұрынғы қалпына келтіріп, шайқаңыз (ұштығының бітеліп қалуына жол бермеу үшін еккіштің ұштығын жоғары қарата ұстау керек).

6. Еккіштің ұштығын төмен қарата ұстап, тағы да 5-10 мл препаратты зондқа енгізіңіз. Еккіш босағанша осы емшараны қайталаңыз.

7. Егер еккіште қалдық қалса, еккішке 25 мл су құйыңыз да, 5 қадамды қайталаңыз.

Ересектерге
  • гастро-эзофагеальді рефлюкс ауруы (ГЭРА)
эрозивті рефлюкс-эзофагитті емдеу: 4 апта бойы тәулігіне бір рет 40 мг.

Емдеудің алғашқы курсынан кейін эзофагит жазылмаған немесе симптомдары сақталған жағдайларда қосымша 4 апталық емдеу курсы белгіленеді.

Эзофагитті емдеген емделушілерге аурудың қайталануына жол бермеу үшін ұзақ уақыт демеуші ем жүргізу: тәулігіне бір рет 20 мг.

Гастро-эзофагеальді рефлюкс ауруын симптоматикалық емдеу: эзофагиті жоқ емделушілерге тәулігіне бір рет 20 мг. Егер 4 апта емдегеннен кейін симптомдар жоғалмаса, емделушіге қосымша тексеру жүргізген жөн. Симптомдар жоғалғаннан кейін, симптомдарды кейінгі бақылауға препаратты тәулігіне бір рет 20 мг дозада қабылдау арқылы қол жеткізіледі. Ересектерге, қажет болғанда, «қажет етуіне қарай емдеу» режимімен 20 мг доза препаратты тәулігіне бір рет қабылдауға болады. ҚҚСП ем қабылдап жүрген, асқазан мен он екі елі ішек ойық жарасының қаупі бар емделушілерде симптомдарды бақылауға «қажетіне қарай емдеу» режимін қолданбау керек.

Helicobacter pylori эрадикациясы үшін антибиотиктердің тиісті емдеу режимімен біріктіріп. Он екі елі ішектің Helicobacter pylori астасқан ойық жарасын емдеу және Helicobacter pylori астасқан ойық жарасы бар емделушілерде пептикалық ойық жараның қайталануының алдын алу: 20 мг Эзомепразол ХАНМИ препаратын 1 г амоксициллинмен және 500 мг кларитромицинмен біріктіру, барлық препараттар 7 күн бойы тәулігіне 2 рет қабылданады.

ҚҚСП-мен үздіксіз емдеуді қажет ететін емделушілер:

ҚҚСП қабылдаумен байланысты асқазан ойық жарасының жазылуы: әдеттегі доза тәулігіне бір рет 20 мг. Емдеу ұзақтығы 4 - 8 аптаны құрайды.

Қауіп төнген емделушілерде ҚҚСП қолданумен байланысты асқазан мен он екі елі ішектің ойық жара ауруының алдын алу: тәулігіне бір рет 20 мг.

Пептикалық ойық жарадан қан кетудің қайталануының көктамырішілік индуцирленген алдын алу емінен кейін ұзақ уақыт емдеуге: 4 апта бойы тәулігіне 1 рет 40 мг.

Золлингер-Эллисон синдромын емдеу:

Эзомепразол ХАНМИ препаратының бастапқы белгіленген дозасы тәулігіне екі реттік 40 мг құрайды. Содан кейін дозаны әр адамға жекелей таңдаған жөн, емдеу ұзақтығы аурудың клиникалық көрінісі бойынша анықталады. Клиникалық деректердің негізінде көптеген емделушілердің жағдайын тәулігіне эзомепразолдың 80 мг-нан 160 мг-ға дейінгі дозасын қабылдау арқылы бақылауға болады. Күн сайын 80 мг-нан астам дозаларда, дозаны бөліп, тәулігіне 2 рет қабылдаған жөн.

18 жастағы немесе одан кіші жастағы балалар

Эзомепразол ХАНМИ препаратын 18 жасқа толмаған балаларға қолдануға болмайды.

Бүйрек қызметі бұзылған емделушілерде дозаны түзетудің қажеті жоқ. Бүйрек қызметінің ауыр жеткіліксіздігі бар емделушілерге қолдану тәжірибесі шектеулі болғандықтан, мұндай емделушілерді емдеген кезде сақ болған жөн.

Бауыр қызметінің жеңіл және орташа жеткіліксіздігі бар емделушілерде дозаны түзету қажет емес.
Бауыр қызметінің ауыр жеткіліксіздігі бар емделушілерде ең жоғары тәуліктік доза 20 мг-нан аспауы тиіс.

Егде жастағы емделушілерде дозаны түзету қажет емес.

Взаимодействие с лекарствами

Влияние эзомепразола на фармакокинетику других лекарственных препаратов.

Снижение кислотности желудочного сока на фоне лечения эзомепразолом может привести к изменению абсорбции препаратов, всасывание которых зависит от кислотности среды. Также как и с другими кислотными супрессивными средствами и антацидами, всасывание кетоконазола и итраконазола может уменьшиться в случае одновременного приема с эзомепразолом.

Эзомепразол ингибирует СYP2C19 – основной фермент, участвующий в его метаболизме. Соответственно, совместное применение эзомепразола с другими препаратами, в метаболизме которых принимает участие СYP2C19 (например диазепам, циталопрам, имипрамин, кломипрамин, фенитоин и др.) может привести к повышению концентраций этих препаратов в плазме и приведет к необходимости снижения дозы. Это явление особенно выражено при использовании эзомепразола в режиме терапии «по необходимости». При совместном приеме 30 мг эзомепразола и диазепама на 45 % снижается клиренс фермент-субстратного комплекса (СYP2C19-диазепам).

Минимальные концентрации фенитоина в плазме больных эпилепсией повышались на 13 % при сочетании его с эзомепразолом в дозе 40 мг. В связи с этим рекомендуется контролировать концентрации фенитоина в плазме в начале лечения эзомепразолом и при его отмене.

Совместный прием варфарина с эзомепразолом в дозе 40 мг не приводит к изменению времени коагуляции у пациентов, длительно принимающих варфарин. Однако сообщалось о нескольких случаях клинически значимого повышения индекса МНО (международное нормализованное отношение) при совместном применении варфарина и эзомепразола. В связи с чем рекомендуется наблюдение за пациентами при начале и по окончании совместного применения этих препаратов.

Одновременное применение эзомепразола (20 мг 1 раз в сутки) с атазанавиром 300 мг/ритонавиром 100 мг приводит к снижению экспозиции атазанавира (примерно на 75 % снижается AUC (площадь под кривой «концентрация-время»), Сmax и C min (максимальная и минимальная концентрация в плазме). Повышение дозы атазанавира до 400 мг не компенсирует влияние эзомепразола на экспозицию атазанавира. Эзомепразол ХАНМИ, как и другие ингибиторы протонной помпы, не следует принимать вместе с атазанавиром.

Совместное применение эзомепразола с ингибитором СYP3А4, кларитромицином (500 мг два раза в день) приводит к двухкратному увеличению значения AUC по отношению к эзомепразолу. Коррекция дозы эзомепразола не требуется.

Совместный прием цизаприда с эзомепразолом в дозе 40 мг приводит к повышению значений фармакокинетических параметров цизаприда: AUC – на 32 % и Т ½ - на 31 %, однако концентрации цизаприда в плазме при этом значительно не изменялись. Несмотря на незначительное удлинение интервала QT, которое наблюдалось при монотерапии цизапридом, при одновременном применении Эзомепразол ХАНМИ и цизаприда удлинение интервала QT не отмечалось.

Эзомепразол ХАНМИ не вызывает клинически значимых изменений фармакокинетики амоксициллина, хинидина.

Совместное применение эзомепразола и напроксена или рофекоксиба не выявили клинически значимого фармакокинетического взаимодействия.

Совместное применение эзомепразола и комбинированного ингибитора СYP3А4 может привести к двухкратному увеличению концентрации эзомепразола.

Совместное применение эзомепразола и комбинированного ингибитора СYP3А4 и СYP2С19 вориканозола увеличивает значения AUC для омепразола на 280 %.

Как правило, в таких случаях не требуется коррекции дозы эзомепразола. Однако коррекцию дозы эзомепразола следует проволить у пациентов с тяжелыми нарушениями функции печени и при длительном его применении.
Эзомепразолдың басқа дәрілік заттардың фармакокинетикасына ықпал етуі.

Эзомепразолмен емдеу аясында асқазан сөлі қышқылдылығының төмендеуі ортаның қышқылдылығына байланысты сіңетін препараттардың сіңуінің өзгеруіне әкеп соғуы мүмкін. Басқа да қышқылды супрессивті дәрілер мен антацидтер тәрізді, кетоконазол мен итраконазолдың сіңуі эзомепразолмен бір мезгілде қабылдаған жағдайда азаюы мүмкін.

Эзомепразол оның метаболизміне қатысатын негізгі СYP2C19 ферментін тежейді. Тиісінше, эзомепразолды метаболизміне СYP2C19 қатысатын басқа да препараттарымен (мысалы, диазепам, циталопрам, имипрамин, кломипрамин, фенитоин және басқалар) бірге қолдану осы препараттардың плазмадағы концентрациясының жоғарылауына әкеп соғуы мүмкін және дозаны төмендету қажеттілігінің артуына әкеледі. Бұл құбылыс эзомепразолды «қажеттілігіне қарай» емдеу режимімен қолданғанда ерекше білінеді. 30 мг эзомепразолды және диазепамды бірге қабылдаған кезде фермент-субстратты кешен (СYP2C19-диазепам) клиренсі 45%-ға төмендейді.

Эпилепсиямен ауыратын науқастардың плазмасында фенитоиннің ең төмен концентрациясы оны 40 мг доза эзомепразолмен біріктіріп қолданғанда 13 %-ға артты. Осыған байланысты эзомепразолмен емдеудің бас кезінде және оны тоқтатқан кезде плазмадағы фенитоиннің концентрациясын бақылап отыру керек.

Варфаринді 40 мг доза эзомепразолмен бірге қабылдау варфаринді ұзақ уақыт қабылдап жүрген емделушілерде коагуляция уақытының өзгеруіне әкеп соқпайды. Алайда варфарин мен эмомепразолды бірге қолданғанда ХНҚ (халықаралық нормаға келтірілген қатынас) индексінің клиникалық тұрғыдан маңызды жоғарылауының бірнеше жағдайлары болғаны жөнінде мәлімделген. Осыған байланысты осы препараттарды бірге қолданудың басында және оның соңында емделушіні бақылауға алу керек.

Эзомепразолды (тәулігіне 1 рет 20 мг) 300 мг атазанавирмен/100 мг ритонавирмен бір мезгілде қолдану атазанавир экспозициясының төмендеуіне әкеп соғады (AUC («концентрация-уақыт» қисығы астындағы аудан), Сmax және C min (плазмадағы ең жоғары және ең төмен концентрация) шамамен 75%-ға төмендейді). Атазанавир дозасын 400 мг-ға дейін арттыру атазанавир экспозициясына эзомепразолдың ықпал етуінің орнын толтыра алмайды. Эзомепразол ХАНМИ препаратын, басқа да протонды сорғы тежегіштері сияқты, атазанавирмен бірге қабылдамаған жөн.

Эзомепразолды СYP3А4 тежегіштерімен, кларитромицинмен (күніне екі рет 500 мг) бірге қолдану эзомепразолға қатысты AUC мәнінің екі есе артуына әкеп соғады. Эзомепразолдың дозасын түзетудің қажеті жоқ.

Цизапридті 40 мг доза эзомепразолмен бірге қабылдау цизапридтің фармакокинетикалық параметрлері мәндерінің: AUC – 32%-ға және Т ½ - 31%-ға артуына әкеледі, алайда цизапридтің плазмадағы концентрациясы мұнда едәуір өзгеріске ұшыраған жоқ. Цизапридпен монотерапия кезінде байқалған QT аралығының аздап ұзарғанына қарамастан, Эзомепразол ХАНМИ мен цизапридті бір мезгілде қолданғанда QT аралығының ұзаруы байқалған жоқ.

Эзомепразол ХАНМИ амоксициллиннің, хинидиннің фармакокинетикасын клиникалық тұрғыдан маңызды өзгеруін туындатқан жоқ.

Эзомепразол мен напроксенді немесе рофекоксибті бірге қолданғанда клиникалық тұрғыдан маңызды фармакокинетикалық өзара әрекеттесу байқалмады.

Эзомепразолды және біріктірілген СYP3А4 тежегішін бірге қолдану эзомепразол концентрациясының екі есе артуына әкелуі мүмкін.

Эзомепразолды және вориканозолдың біріктірілген СYP3А4 және СYP2С19 тежегіштерін бірге қолдану омепразолдың AUC мәнін 280%-ға арттырады.

Әдеттегідей, мұндай жағдайларда эзомепразолдың дозасын түзету қажет емес. Алайда эзомепразолдың дозасын түзетуді бауыр қызметінің бұзылуы ауыр емделушілерде және оны ұзақ уақыт қолданғанда жүргізген жөн.

Передозировка эзомепразолом в капсулах

Симптомы: общая слабость, усиление побочных эффектов, в том числе со стороны желудочно-кишечного тракта.

Лечение: симптоматическая и поддерживающая терапия. Диализ малоэффективен. Специфические антидоты неизвестны.
Симптомдары: жалпы әлсіздік, жағымсыз әсерлердің күшеюі, соның ішінде асқазан-ішек жолы тарапынан.

Емдеу: симптоматикалық және демеуші ем. Диализдің тиімділігі аз. Өзіне тән арнайы у қайтарғысы белгісіз.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Неустойчив в кислой среде. In vivo лишь незначительная часть эзомепразола превращается в R-изомер. Быстро абсорбируется. ТСmах - 1-2 ч. Абсолютная биодоступность при повторном приеме 20 мг однократно в сутки - 89%. Объем распределения – 0,22 л/кг. Связь с белками плазмы - 97%.

Полностью метаболизируется с участием системы цитохрома Р450. Основная часть метаболизируется при участии специфического полиморфного изофермента CYP2C19, при этом образуются гидрокси- и деметилированные метаболиты эзомепразола. Метаболизм оставшейся части осуществляется другим специфическим изоферментом CYP3A4: при этом образуется сульфопроизводное эзомепразола, являющееся основным метаболитом, определяемым в плазме. Все метаболиты фармакологически неактивны.

У пациентов с активным изоферментом CYP2C19 ("быстрые" метаболизаторы) системный клиренс - 17 литров/час после однократного приема и 9 литров/час - после многократного приема. Т1/2 составляет 1,3 часа при систематическом приеме в режиме дозирования 1 раз в сутки. AUC возрастает на фоне многократного приема (нелинейная зависимость дозы и AUC при систематическом приеме, что является следствием снижения метаболизма при "первом прохождении" через печень, а также снижения системного клиренса, вызванного ингибированием изофермента CYP2C19 эзомепразолом и/или его сульфосодержащим метаболитом). Не кумулирует.

До 80% принятой дозы выводится в виде метаболитов почками (менее 1% - в неизмененном виде), остальное количество - с желчью.

У "медленных" метаболизаторов (1-2%) метаболизм эзомепразола осуществляется в основном с участием CYP3A4. При систематическом приеме 40 мг эзомепразола 1 раз в сутки средняя AUC на 100% превышает значение этого параметра у пациентов с активным метаболизмом. Средние значения Сmах в плазме у пациентов с неактивным метаболизмом повышены приблизительно на 60%.

У пациентов пожилого возраста (71-80 лет) метаболизм эзомепразола не претерпевает значительных изменений.

Метаболизм эзомепразола у пациентов с легкой или средней печеночной недостаточностью сходен с таковым у пациентов с нормальной функцией печени. При тяжелой печеночной недостаточности скорость метаболизма снижена, что сопровождается увеличением AUC в 2 раза. Метаболизм эзомепразола у пациентов с почечной недостаточностью не изменяется.
Қышқыл ортаға төзімсіз. In vivo тек эзомепразолдың аздаған бөлігі ғана R-изомерге айналады. Тез сіңеді. ТСmах - 1-2 сағат. Тәулігіне бір рет 20 мг дозаны қайталап қабылдағанда абсолюттік биожетімділігі – 89%. Таралу көлемі – 0,22 л/кг. Плазма ақуыздарымен байланысуы – 97%.

Р450 цитохромы жүйесінің қатысуымен толық метаболизденеді. Негізгі бөлігі арнайы полиморфты CYP2C19 изоферментінің қатысуымен метаболизденеді, мұндайда эзомепразолдың гидрокси- және деметилденген метаболиттері түзіледі. Қалған бөлігінің метаболизмі басқа арнайы CYP3A4 изоферментімен жүзеге асады: мұнда плазмадан табылған негізгі метаболит болып саналатын эзомепразолдың сульфотуындысы түзіледі. Барлық метаболиттер фармакологиялық тұрғыдан белсенді емес.

CYP2C19 изоферменті белсенді емделушілерде ("шапшаң" метаболизаторлар) жүйелік клиренс – бір рет қабылдағаннан кейін сағатына 17 литр және көп рет қабылдағаннан кейін сағатына 9 литр. Тәулігіне 1 рет дозалау режимінде жүйелік қабылдағанда Т1/2 1,3 сағатты құрайды. Көп рет қабылдау аясында AUC өседі (жүйелік қабылдағанда доза мен AUC желілік байланысты емес, бұл бауыр арқылы «алғаш өту» кезінде метаболизмнің төмендеуінің салдары, сондай-ақ CYP2C19 изоферментінің эзомепразол және/немесе оның сульфоқосылысы бар метаболиті арқылы тежелуінен жүйелік клиренсінің төмендеуінің салдары болып табылады). Жиналып қалмайды.

Қабылданған дозаның 80%-на дейіні метаболиттер түрінде бүйректер арқылы (1%-дан азы өзгермеген күйінде), қалған мөлшері өтпен бірге шығарылады.

"Баяу" метаболизаторларда (1-2%) эзомепразолдың метаболизмі негізінен CYP3A4 қатысуымен жүзеге асады. 40 мг эзомепразолды тәулігіне 1 рет жүйелі түрде қабылдағанда орташа AUC мәні метаболизмі белсенді болатын емделушілердегі осы параметрдің мәнінен 100%-ға артып кетеді. Метаболизмі белсенді емес емделушілерде плазмадағы Сmах орташа мәні шамамен 60%-ға жоғарылаған.

Егде жастағы (71-80 жас) емделушілерде эзомепразолдың метаболизмі едәуір өзгеріске ұшырамайды.

Бауыр қызметінің жеңіл және орташа жеткіліксіздігі бар емделушілерде эзомепразолдың метаболизмі бауыр қызметі қалыпты емделушілердегі осындайға ұқсас. Бауыр қызметінің ауыр жеткіліксіздігінде метаболизм жылдамдығы төмендеген, ол AUC мәнінің 2 есе артуымен қатарласа жүреді.

Эзомепразолдың метаболизмі бүйрек қызметінің жетіліксіздігі бар емделушілерде өзгермейді.

Фармакодинамика

Противоязвенное средство - ингибитор протонового насоса, правовращающий изомер омепразола; снижает секрецию соляной кислоты в желудке путем специфического ингибирования протонового насоса в париетальных клетках. Являясь слабым основанием и переходя в активную форму в кислой среде секреторных канальцев париетальных клеток слизистой оболочки желудка, активируется и подавляет протонный насос – Н+/К+ АТФазу. Подавляет базальную и стимулированную секрецию соляной кислоты.

Действие наступает через 1 ч после перорального приема 20 мг или 40 мг. При ежедневном приеме препарата в течение пяти дней в дозе 20 мг 1 раз в сутки средняя максимальная концентрация соляной кислоты после стимуляции пентагастрином снижается на 90%.

При приеме эзомепразола в дозе 40 мг излечение рефлюкс-эзофагита наступает приблизительно у 78% пациентов через 4 недели терапии и у 93% - через 8 недель.

Лечение эзомепразолом в дозе 20 мг 2 раза в сутки в комбинации со стандартными антибактериальными лекарственными средствами в течение 1 недели приводит к успешной эрадикацни Helicobacter pylori приблизительно у 90% пациентов.

Пациентам с неосложненной язвой двенадцатиперстной кишки после 1 недели эрадикационного курса не требуется последующей монотерапии антисекреторными препаратами для заживления язвы и устранения симптомов.
Ойық жараға қарсы дәрі - протонды сорғы тежегіші, омепразолдың оңға бұралатын изомері; париетальді жасушаларда протонды сорғыны арнайы тежеу жолымен асқазандағы тұз қышқылының секрециясын төмендетеді. Әлсіз негіз бола отырып және асқазанның шырышты қабығының париетальді жасушаларының секреторлы өзекшелеріндегі қышқыл ортада белсенді түрге өте отырып, белсенділенеді және протонды сорғыны – Н+/К+ АТФазаны басады. Тұз қышқылының негізгі және стимуляцияланған секрециясын басады.

20 мг немесе 40 мг ішу арқылы қабылдағаннан кейін әсері 1 сағаттан соң басталады. Препаратты бес күн бойы тәулігіне 1 рет 20 мг дозада күн сайын қабылдағанда пентагастринмен стимуляциядан кейін тұз қышқылының орташа ең жоғары концентрациясы 90%-ға төмендейді.

Эзомепразолды 40 мг дозада қабылдағанда рефлюкс-эзофагиттің жазылуы емделушілердің шамамен 78%-да 4 апта емдеуден кейін және 93%-да 8 аптадан кейін басталады.

Эзомепразолдың 20 мг дозасын тәулігіне 2 рет 1 апта бойы бактерияларға қарсы стандартты дәрілік заттармен біріктіріп емдеу емделушілердің шамамен 90%-да Helicobacter pylori эрадикациясының ойдағыдай болуына әкеледі.

Он екі елі ішектің асқынбаған ойық жарасы бар емделушілерде 1 апта эрадикациялық курстан кейін ойық жараны жазу және симптомдарды жою үшін антисекреторлы препараттармен монотерапия қажет болмайды.

Упаковка и форма выпуска

Капсулы кишечнорастворимые, 20 мг и 40 мг. По 30 или 100 капсул помещают в банки из полиэтилена высокой плотности, укупоренные крышками с влагопоглотителем и контролем первого вскрытия. Свободное пространство в банке заполняет сложенная пленка из полиэтилена. Инструкция по медицинскому применению на государственном и русском языках прилагается.
Ішекте еритін 20 мг және 40 мг капсулалар. Ылғал сіңіргіші бар және алғаш ашылуы бақыланатын қақпақпен жабылған, тығыздығы жоғары полиэтиленнен жасалған банкаларға 30 немесе 100 капсуладан салынған. Банканың бос кеңістігі полиэтиленнен жасалған бүктеулі үлбірлермен толтырылған. Медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулық қоса салынады.