Эзомепразол в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению эзомепразола в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток эзомепразола, взаимодействие с другими лекарствами, применение эзомепразола (таблетки) при беременности. Инструкции: Эзомепразол в капсулах;
Торговое название: Эзомепразол-Джей Лайф
Международное название: Эзомепразол
Лекарственная форма:
Таблетки, покрытые кишечнорастворимой оболочкой, 20 мг, 40 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
A Средства, влияющие на пищеварительную систему и метаболизм
A02 Препараты для лечения кислотозависимых заболеваний
A02B Средства для лечения пептической язвы и гастроэзофагеальной рефлюксной болезни
A02B C Ингибиторы "протонного насоса"
Фарм. группа:
Противоязвенные препараты и препараты для лечения гастроэзофагеального рефлюкса (GORD). Ингибиторы протонового насоса. Эзомепразол. Код АТХ А02ВС05
Условия хранения:
Хранить при температуре не выше 25 °С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не применять по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Таблетки, покрытые кишечнорастворимой оболочкой розового цвета, продолговатой формы, с двояковыпуклой поверхностью, с гравировкой "40" на одной стороне и "СЕ" – на другой (для дозировки 40 мг).

Состав эзомепразола в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество эзомепразола

эзомепразола магния тригидрата 22,264 мг или 44,528 мг, что соответствует эзомепразолу 20 мг и 40 мг
20 мг және 40 мг эзомепразолға сәйкес келетін 22,264 мг немесе 44,528 мг эзомепразол магний тригидраты

Вспомогательные вещества в эзомепразоле

сахара сферические гранулы (микропеллеты размером 40-50 меш), гипромеллоза, кросповидон

Состав оболочки: слой 1: сахар (сахарная пудра и крахмал), магния оксид легкий, тальк; слой 2: макрогол 6000; слой 3: сахар (сахарная пудра и крахмал), магния оксид легкий, тальк; слой 4: макрогол 6000,
Состав кишечнорастворимой оболочки: слой 1: сополимер этилакри-ловой и метакриловой кислот (1:1) 30 % дисперсия, глицерина моностеарат 40-55, макрогол 400, полисорбат 80; слой 2: гипромеллозы фталат, макрогол 400; слой 3: целлюлоза микрокристаллическая, макрогол 6000, кросповидон, железа оксид красный (E 172), повидон, сахара сферические гранулы (микропеллеты размером 40-50 меш), крахмал прежелатинизированный, кремния диоксид коллоидный,
Состав пленочной оболочки: лактозы моногидрат, макрогол 400, опадрай пинк 03В84893 (для дозировки 20 мг): гипромеллоза 6сП, титана диоксид (Е 171), макрогол 400, железа оксид красный (Е 172), железа оксид желтый (Е 172); опадрай пинк 03В54193 (для дозировки 40 мг): гипромеллоза 6сП, титана диоксид (Е 171), макрогол 400, железа оксид красный (Е 172).
қанттың сфералық түйіршіктері (өлшемі 40-50 меш миркопеллеттер), гипромеллоза, кросповидон

Қабықтың құрамы: 1 қабат: қант (қант пудрасы және крахмал), магний тотығы жеңіл, тальк; 2 қабат: макрогол 6000; 3 қабат: қант (қант пудрасы және крахмал), магний тотығы жеңіл, тальк; 4 қабат: макрогол 6000,
Ішекте еритін қабықтың құрамы: 1 қабат: этилакрил және метакрил қышқылының сополимері (1:1) 30% дисперсиясы, глицерин моностеараты 40-55, макрогол 400, полисорбат 80; 2 қабат: гипромеллоза фталаты, макрогол 400; 3 қабат: микрокристалды целлюлоза, макрогол 6000, кросповидон, темірдің қызыл тотығы (E 172), повидон, қанттың сфералық түйіршіктері (өлшемі 40-50 меш микропеллеттер), желатинделген крахмал, коллоидты кремнийдің қостотығы,
Үлбірлі қабықтың құрамы: лактоза моногидраты, макрогол 400, опадрай пинк 03В84893 (20 мг доза үшін): гипромеллоза 6сП, титанның қостотығы (Е 171), макрогол 400, темірдің қызыл тотығы (Е 172), темірдің сары тотығы (Е 172); опадрай пинк 03В54193 (40 мг доза үшін): гипромеллоза 6сП, титанның қостотығы (Е 171), макрогол 400, темірдің қызыл тотығы (Е 172).

Показания к применению таблеток эзомепразола

  • гастроэзофагеальная рефлюксная болезнь (ГЭРБ): эрозивный рефлюкс-эзофагит, длительное поддерживающее лечение после заживления эрозивного рефлюкс-эзофагита для предотвращения рецидива, симптоматическое лечение ГЭРБ
  • эрадикация Helicobacter pylori в составе комбинированной антибактериальной терапии при язвенной болезни желудка и двенадцатиперстной кишки, ассоциированной с Helicobacter pylori
  • длительная кислотоподавляющая терапия у пациентов, перенесших кровотечение из пептической язвы (после внутривенного применения препаратов, понижающих секрецию желез желудка, для профилактики рецидива)
  • гастропатии, связанные с длительным приемом нестероидных противовоспалительных средств
  • профилактика язвы желудка и двенадцатиперстной кишки, связанной с приёмом нестероидных противовоспалительных средств у пациентов, относящихся к группе риска
  • синдром Золлингера-Эллисона или другие состояния, характеризующиеся патологической гиперсекрецией, в том числе, и идиопатическая гиперсекреция
  • гастроэзофагеальді рефлюкс ауруында (ГЭРА): эрозивті рефлюкс- эзофагитте, эрозивті рефлюкс-эзофагит жазылғаннан кейін қайталануына жол бермеу үшін ұзақ демеуші емдеуде, ГЭРА симптоматикалық емдеуде
  • Helicobacter pylori эрадикациясында Helicobacter pylori-мен астасқан асқазан мен он екі елі ішектің ойық жаралы ауруында бактерияға қарсы біріктірілген ем құрамында
  • пептикалық ойық жарадан қан кетуді бастан өткерген емделушілерде қышқылды басатын ұзаққа созылған емде (асқазан безінің секрециясын төмендететін препараттарды көктамырішілік қолданудан кейін, қайталануының алдын алу үшін)
  • қабынуға қарсы стероидты емес препараттарды ұзақ қолданумен байланысты гастропатияларда
  • қауіпті топқа жататын емделушілерде қабынуға қарсы стероидты емес дәрілерді қабылдаумен байланысты асқазан мен он екі елі ішектің ойық жарасының алдын алуда
  • Золлингер-Эллисон синдромында немесе патологиялық аса жоғары секрециямен сипатталатын басқа да жағдайларда, соның ішінде идиопатиялық аса жоғары секрецияда

Противопоказания эзомепразола в таблетках

  • повышенная чувствительность к эзомепразолу, замещенным бензимидазолам или другим компонентам препарата
  • одновременный прием с нелфинавиром
  • наследственная непереносимость фруктозы
  • глюкозо–галактозная мальабсорбция или сахаразо–изомальтазная недостаточность
  • детский возраст до 12 лет при ГЭРБ
  • детский и подростковый возраст до 18 лет по другим показаниям, кроме гастроэзофагеальной рефлюксной болезни
С осторожностью
  • тяжелая почечная недостаточность
  • эзомепразолға, алмастырылған бензимидазолдарға немесе препараттың басқа компоненттеріне жоғары сезімталдық
  • нелфинавирмен бір мезгілде қабылдау
  • фруктозаның тұқым қуалаған жақпаушылығы
  • глюкоза–галактоза мальабсорбциясы немесе сахараза–изомальтаза жеткіліксіздігі
  • ГЭРА-да 12 жасқа дейінгі балаларға
  • гастроэзофагеальді рефлюкс ауруынан өзге басқа көрсетілімдері бойынша 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерге
Сақтықпен
  • бүйрек функциясының ауыр жеткіліксіздігі

Побочные действия таблеток эзомепразола

Часто (>1/100, <1/10)
  • головная боль
  • боль в животе, запор, диарея, метеоризм, тошнота, рвота
Нечасто (>1/1000, <1/100)
  • периферические отеки
  • бессонница
  • слабость, парестезия, сонливость
  • головокружение, нечеткость зрения
  • сухость во рту
  • вертиго
  • повышение активности печеночных ферментов
  • дерматит, зуд, сыпь, крапивница
Редко (>1/10 000, <1/1000)
  • лейкопения, тромбоцитопения
  • реакции гиперчувствительности в виде лихорадки, ангионевротического отека и анафилактических реакций/анафилактического шока
  • гипонатриемия
  • возбуждение, спутанность сознания, депрессия, недомогание
  • нарушение вкуса
  • бронхоспазм
  • стоматит, желудочно-кишечный кандидоз
  • гепатит с желтухой или без нее
  • алопеция, фотосенсибилизация
  • артралгия, миалгия, риск развития переломов позвоночника, шейки бедра, запястья
  • слабость, повышенная потливость
Очень редко (<1/10 000)
  • агранулоцитоз, панцитопения
  • агрессивное поведение, галлюцинации
  • печеночная недостаточность, печеночная энцефалопатия
  • мультиформная экссудативная эритема, синдром Стивенса-Джонсона, токсический эпидермальный некролиз
  • мышечная слабость
  • интерстициальный нефрит, почечная недостаточность
  • гинекомастия
  • гипомагниемия, тяжелая гипомагниемия может привести к гипокальциемии. Гипомагниемия может также ассоциироваться с гипокалиемией
  • микроскопический колит
Сообщалось об отдельных случаях необратимого нарушения зрения при приеме высоких доз у пациентов в критическом состоянии, причинно-следственной связи с приемом препарата не установлено.
Жиі (>1/100, <1/10)
  • бас ауыру
  • іштің ауыруы, іштің қатуы, диарея, метеоризм, жүректің айнуы, құсу
Жиі емес (>1/1000, <1/100)
  • шеткергі ісінулер
  • ұйқысыздық
  • әлсіздік, парестезия, ұйқышылдық
  • бас айналу, көрудің бұлыңғырлануы
  • ауыздың кеберсуі
  • вертиго
  • бауыр ферменттері белсенділігінің жоғарылауы
  • дерматит, қышыну, бөртпе, есекжем
Сирек (>1/10 000, <1/1000)
  • лейкопения, тромбоцитопения
  • қызба, ангионевротикалық ісіну және анафилактикалық реакциялар/анафилактикалық шок түріндегі аса жоғары сезімталдық реакциялары
  • гипонатриемия
  • қозу, сананың шатасуы, депрессия, дімкәстік
  • дәмнің бұзылуы
  • бронхтың түйілуі
  • стоматит, асқазан-ішек кандидозы
  • сарғайтатын немесе онсыз гепатит
  • алопеция, фотосенсибилизация
  • артралгия, миалгия, омыртқа, ортан жілік мойны, білезік сүйектерінің сыну қаупі
  • әлсіздік, қатты тершеңдік
Өте сирек (<1/10 000)
  • агранулоцитоз, панцитопения
  • агрессивті мінез-құлық, елестеулер
  • бауыр функциясының жеткіліксіздігі, бауыр энцефалопатиясы
  • мультиформалы экссудативті эритема, Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермальді некролиз
  • бұлшықет әлсіздігі
  • интерстициальді нефрит, бүйрек функциясының жеткіліксіздігі
  • гинекомастия
  • гипомагниемия, ауыр гипомагниемия гипокальциемияға әкеп соғуы мүмкін. Гипомагниемия сондай-ақ гипокалиемиямен астасуы мүмкін
  • микроскопиялық колит
Қиын жағдайдағы емделушілерде жоғары дозаларды қабылдағанда көрудің қайтымсыз нашарлауының жекелеген жағдайлары жөнінде мәлімделді, препаратты қабылдаумен себеп-салдарлы байланысы анықталған жоқ.

Особые указания к применению

При наличии сигнальных симптомов (выраженное уменьшение массы тела, рекуррентная рвота, дисфагия, кровавая рвота или мелена) и в случае диагностированной язвы желудка или подозрении на нее, необходимо исключить злокачественный характер заболевания, так как применение Эзомепразола-Джей Лайф может сглаживать симптоматику и отсрочить правильное установление диагноза.

Пациенты, принимающие препарат в течение длительного периода (особенно более года), должны находиться под регулярным медицинским наблюдением.

Пациенты, принимающие препарат в режиме «по потребности», должны сообщать врачу в случае изменения характера симптомов. При назначении эзомепразола необходимо учитывать его взаимодействие с другими лекарственными средствами, влияющими на концентрацию эзомепразола в плазме крови.

При назначении эзомепразола с целью эрадикации Helicobacter руlori необходимо учитывать возможности лекарственного взаимодействия всех компонентов тройной терапии. Кларитромицин является мощным ингибитором CYP3А4, поэтому следует учитывать его противопоказания и взаимодействие в случае применения тройной терапии у пациентов, принимающих одновременно с эзомепразолом другие лекарственные средства, метаболизирующиеся CYP3А4, например цизаприд.

Эзомепразол-Джей Лайф содержит сахарозу, поэтому не следует назначать препарат пациентам с наследственной непереносимостью фруктозы, недостаточной абсорбцией глюкозы-галактозы или дефицитом сахаразы-изомальтазы.

Лечение ингибиторами протонного насоса может приводить к повышению риска гастроинтестинальной инфекции, которая вызвана, например, Salmonella или Campilobacter.

Одновременное назначение эзомепразола с атазанавиром не рекомендуется. Если комбинация атазанавира с ингибитором протонного насоса неизбежна, рекомендуется проводить клинический мониторинг при комбинации увеличенной дозы атазанавира до 400 мг со 100 мг ритонавира, при этом доза эзомепразола не должна превышать 20 мг. Следует избегать одновременного применения эзомепразола и клопидогреля.

Влияние на всасывание витамина В12
Эзомепразол, как и все препараты, блокирующие выработку соляной кислоты, может снижать всасывание витамина В12 (цианокобаламин) вследствие гипо- и ахлоргидрии. Это следует учитывать при длительной терапии у пациентов с низкой массой тела или с повышенным риском снижения всасывания витамина В12 или, если наблюдаются соответствующие клинические симптомы.

Гипомагниемия
Были отмечены случаи развития гипомагниемии тяжелой формы у пациентов, получавших лечение ингибиторами протонной помпы (ИПП), такими как пантопразол, по крайней мере, три месяца, и, в большинстве случаев, в течение года. Могут возникать такие серьезные проявления гипомагниемии, как усталость, тетания, бред, судороги, головокружение и желудочковая аритмия, но может протекать без явных симптомов и незаметно. У большинства пациентов, гипомагниемия проходит после возмещения недостатка магния и прекращения лечения ИПП. У пациентов, которым предстоит длительное лечение, или пациентам, принимающих ИПП совместно с дигоксином или другими препаратами, которые могут вызвать гипомагниемию (например, диуретики), следует провести измерение уровня магния перед началом лечения ИПП и периодически во время лечения.

Перелом костей бедра, запястья и позвоночника
Применение ингибиторов протонной помпы, особенно в высоких дозах и в течение длительного времени (>1 года), может незначительно увеличить риск перелома костей бедра, запястья и позвоночника, преимущественно, в пожилом возрасте или при наличии других общепризнанных факторов риска. Пациенты с риском развития остеопороза должны получать помощь в соответствии с действующими клиническими рекомендациями и должны в достаточной мере принимать витамин D и кальций.

Беременность и период лактации
Назначать препарат беременным следует только в том случае, когда ожидаемая польза для матери превышает возможный риск для плода. Неизвестно выделяется ли эзомепразол с грудным молоком, поэтому не следует назначать эзомепразол в период лактации.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Учитывая побочные действия лекарственного средства, следует соблюдать осторожность при управлении транспортным средством или потенциально опасными механизмами.
Белгі беретін симптомдар (дене салмағының айқын азаюы, реккурентті құсу, дисфагия, қан құсу немесе мелена) бар болғанда және асқазанның диагностикаланған ойық жарасы бар болған немесе оған күдіктенген жағдайда, аурудың қатерлі сипатының бар-жоқтығын анықтау қажет, өйткені Эзомепразол-Джей Лайф препаратын қолдану симптоматиканы бәсеңдетіп, диагнозды дұрыс қоюды кешіктіруі мүмкін.

Препаратты ұзақ кезең бойы (әсіресе жылдан астам) қабылдап жүрген емделушілер ұдайы медициналық бақылауда болуы тиіс.
Препаратты «қажетіне қарай» режимінде қабылдап жүрген емделушілер симптомдардың сипаты өзгерген жағдайда дәрігерге мәлімдеуі тиіс. Эзомепразолды тағайындаған кезде қан плазмасындағы эзомепразолдың концентрациясына ықпалын тигізетін басқа дәрілік заттармен оның өзара әрекеттесуін ескеру қажет.

Эзомепразолды Helicobacter руlori эрадикациясы мақсатында тағайындағанда үштік емнің барлық компоненттерінің дәрілік өзара әрекеттесуі мүмкін екендігін ескеру қажет. Кларитромицин CYP3А4 күшті тежегіші болып табылады, сондықтан CYP3А4 метаболизденетін басқа дәрілік заттарды, мысалы цизапридті, эзомепразолмен бір мезгілде қабылдап жүрген емделушілерде оның қарсы көрсетілімдерін және өзара әрекеттесуін ескерген жөн.

Эзомепразол-Джей Лайф құрамында сахароза бар, сондықтан препаратты тұқым қуалайтын фруктоза жақпаушылығы бар, глюкоза-галактоза сіңуі жеткіліксіз немесе сахараза-изомальтаза тапшы болатын емделушілерге препаратты тағайындамаған жөн.

Протонды сорғы тежегіштерімен емдеу, мысалы, Salmonella немесе Campilobacter әсерінен туындаған гастроинтестинальді жұқпалар қаупінің жоғарылауына әкеп соғуы мүмкін.

Эзомепразолды атазанавирмен бір мезгілде тағайындамау керек. Егер атазанавирдің протонды сорғы тежегішімен біріктірілімін қолданбасқа болмаса, атазанавирдің 400 мг-ге дейін арттылған дозасын 100 мг ритонавирмен біріктіргенде клитникалық мониторинг жүргізу керек, мұндайда эзомепразолдың дозасы 20 мг-ден аспауы тиіс. Эзомепразол мен клопидогрелді бір мезгілде қолданбаған жөн.

В12 витаминінің сіңуіне ықпалы
Эзомепразол, тұз қышқылының өндірілуін бөгейтін басқа препараттар сияқты, гипо- және ахлоргидрия салдарынан В12 витаминінің (цианокобаламин) сіңуін төмендетуі мүмкін. Мұны дене салмағы төмен немесе, егер тиісті клиникалық симптомдар байқалса, В12 витамині сіңуінің төмендеу қаупі жоғарылаған емделушілерді ұзақ уақыт емдегенде ескерген жөн.

Гипомагниемия
Пантопразол сияқты протонды помпа тежегіштерімен (ППТ) ем қабылдап жүрген емделушілерде, ең болмағанда, үш ай және көптеген жағдайларда жыл бойы гипомагниемияның ауыр түрлерінің даму жағдайлары байқалды. Гипомагниемияның шаршау, тетания, сандырақтау, құрысулар, бас айналу және қарыншалық аритмия сияқты, бірақ айқын симптомсыз және байқалмайтын ауыр көріністері пайда болуы мүмкін. Емделушілердің көбісінде гипомагниемия ППТ емдеуді тоқтатып, магний жеткіліксіздігінің орнын толтырғаннан кейін жоғалады. Алда ұзақ емдеу тұрған емделушілерде, немесе ППТ-ті дигоксинмен немесе гипомагниемияны туындатуы мүмкін басқа препараттармен (мысалы, диуретиктермен) бірге қабылдап жүрген емделушілерде ППТ емдеу алдында және емдеу кезінде оқтын-оқтын магний деңгейін өлшеп отырған жөн.

Ортан жілік, білезік және омыртқа сүйектерінің сынуы
Протонды помпа тежегіштерін, әсіресе жоғары дозаларда және ұзақ уақыт бойы (>1 жыл) қолдану, көбіне егде жаста немесе басқа да жалпыға мәлім қауіп факторлары бар болған жағдайда, ортан жілік, білезік және омыртқа сүйектерінің сыну қаупін елеусіз арттыруы мүмкін. Остеопороздың даму қаупі бар емделушілер қолданыстағы клиникғалық нұсқауларға сәйкес жәрдем алуы және D витамині мен кальцийді жеткілікті мөлшерде қабылдауы тиіс.

Жүктілік және лактация кезеңі
Препаратты жүкті әйелдерге ана үшін күтілетін пайдасы ұрық үшін ықтимал қаупінен басым болған жағдайларда ғана тағайындаған жөн. Эзомепразолдың емшек сүтімен бірге бөлініп шығатын-шықпайтыны белгісіз, сондықтан лактация кезеңінде эзомепразолды тағайындамаған жөн.

Көлік құралын немесе қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне дәрілік заттың ықпал ету ерекшеліктері
Дәрілік заттың жағымсыз әсерлерін ескеріп, көлік құралын немесе қауіпті механизмдерді басқарғанда сақтық танытқан жөн.

Дозировка и способ применения

Внутрь. Таблетку следует глотать целиком, запивая водой. Таблетки нельзя измельчать или разжевывать. Для пациентов с затруднением глотания можно растворять таблетки в половине стакана негазированной воды (не следует использовать другие жидкости, так как защитная оболочка микрогранул может раствориться), размешивая до распадения таблетки, после чего взвесь микрогранул следует выпить сразу или в течение 30 минут, после чего снова наполнить стакан водой наполовину, размешать остатки и выпить. Не следует разжевывать или дробить микрогранулы. Пациенты, которые не могут глотать, таблетки следует растворять в воде и вводить через назогастральный зонд.

Взрослые и дети с 12 лет

Гастроэзофагеальная рефлюксная болезнь (ГЭРБ):

Эрозивный рефлюкс-эзофагит
По 40 мг 1 раз в сутки в течение 4-х недель. Рекомендуется дополнительный 4-х недельный курс лечения в случаях, когда после первого курса заживление эзофагита не наступает или сохраняются симптомы.

Длительное поддерживающее лечение после заживления эрозивного рефлюкс-эзофагита для предотвращения рецидива
По 20 мг 1 раз в сутки.

Симптоматическое лечение ГЭРБ
По 20 мг 1 раз в сутки - пациентам без эзофагита. Если после 4-х недель лечения симптомы не исчезают, пациент должен быть повторно обследован. После устранения симптомов заболевания можно перейти на режим приёма препарата “при необходимости”, т.е. принимать препарат по 20 мг один раз в сутки при возобновлении симптомов.

Для пациентов, принимающих НПВП и относящихся к группе риска развития язвы желудка или двенадцатиперстной кишки, не рекомендуется продлевать лечение в режиме «при необходимости».

Взрослые

Эрадикация Helicobacter pylori в составе комбинированной антибактериальной терапии при язвенной болезни желудка и двенадцатиперстной кишки, ассоциированной с Helicobacter pylori
Эзомепразол-Джей Лайф 20 мг, амоксициллин 1 г и кларитромицин 500 мг - принимать 2 раза в сутки в течение 7 дней.

Длительная кислотоподавляющая терапия у пациентов, перенесших кровотечение из пептической язвы (после внутривенного применения препаратов, понижающих секрецию желез желудка для профилактики рецидива)
По 40 мг 1 раз в сутки в течение 4-х недель после окончания внутривенной терапии препаратами, понижающими секрецию желез желудка.

Лечение гастропатии у пациентов, длительно принимавших нестероидные противовоспалительные препараты (НПВП)
По 20 мг или 40 мг 1 раз в сутки, длительность лечения – 4–8 недель.

Профилактика язвы желудка и двенадцатиперстной кишки, связанных с приемом НПВП
20 мг или 40 мг 1 раз в сутки.

Синдром Золлингера-Эллисона или другие состояния, характеризующиеся патологической гиперсекрецией, в том числе, и идиопатическая гиперсекреция
Рекомендуемая начальная доза – 40 мг 2 раза в сутки. В дальнейшем доза подбираться индивидуально, длительность лечения определяется по клиническим показаниям. Имеется опыт применения препарата в дозах до 120 мг 2 раза в сутки.

Пациенты с нарушением функции почек
Для пациентов с нарушением функции почек коррекция дозы не требуется. Требуется особая осторожность при назначении препарата пациентам с тяжелой почечной недостаточностью из-за отсутствия клинического опыта применения препарата у этой категории больных (см. раздел "Фармакокинетика")

Пациенты с нарушением функции печени
Нет необходимости в коррекции дозы для пациентов со слабым и умеренным нарушением функции печени. Для пациентов с тяжелым нарушением функции печени максимальная доза Эзомепразола-Джей Лайф не должна превышать 20 мг (см. раздел "Фармакокинетика").

Пациенты пожилого возраста
Для пациентов пожилого возраста коррекция дозы не требуется.
Ішке. Таблетканы сумен ішіп, тұтастай жұтқан жөн. Таблетканы ұсақтауға немесе шайнауға болмайды. Жұтуға қиналатын емделушілер үшін таблетканы жарты стакан газдалмаған суға (басқа сұйықтықтарды пайдаланбаған жөн, өйткені микротүйіршіктердің қорғаныш қабығы еруі мүмкін) таблетка ерігенше араластыра отырып ерітуге болады, әрі қарай микротүйіршіктер жүзіндісін бірден немесе 30 минут ішінде ішкен жөн, содан кейін стаканды жартылай тағы да сумен толтырып, қалғанын араластырып ішу керек. Микротүйіршіктерді шайнамаған немесе бөлшектемеген жөн. Жұта алмайтын емделушілер таблетканы суда ерітіп, назогастральді зонд арқылы енгізуі керек.

Ересектер және 12 жастан асқан балалар

Гастроэзофагеальді рефлюкс ауруы (ГЭРА):

Эрозивті рефлюкс-эзофагит
4 апта бойы тәулігіне 1 рет 40 мг-ден. Алғашқы курстан кейін эзофагит жазылмаған немесе симптомдар сақталған жағдайларда емдеудің қосымша 4 апталық курсына ұсыныс жасалады.

Эрозивті рефлюкс-эзофагит жазылғаннан кейін қайталануына жол бермеу үшін ұзақ демеуші емдеуге
Тәулігіне 1 рет 20 мг-нан.

ГЭРА-ны симптоматикалық емдеу
Тәулігіне 1 рет 20 мг-ден – эзофагитсіз емделушілерге. Егер 4 апта емдегеннен кейін симптомдар жоғалмаса, емделуші қайтадан тексерілуі тиіс. Ауру симптомдары қайтқаннан кейін препаратты “қажетіне қарай” қабылдау режиміне көшуге, яғни симптомдар қайта басталғанда препаратты тәулігіне бір рет 20 мг-ден қабылдауға болады.

ҚҚСП қабылдап жүрген және асқазанның немесе он екі елі ішектің ойық жарасының даму қаупі бар тобына жататын емделушілер үшін «қажетіне қарай» режимімен емдеуді әрі қарай жалғастырмау керек.

Ересектер

Helicobacter pylori эрадикациясында Helicobacter pylori-мен астасқан асқазан мен он екі елі ішектің ойық жаралы ауруында бактерияға қарсы біріктірілген ем құрамында
20 мг эзомепразол-Джей Лайф, 1 г амоксициллин және 500 мг кларитромицин – 7 күн бойы тәулігіне 2 рет қабылдау керек.

Пептикалық ойық жарадан қан кетуді бастан өткерген емделушілерде қышқылды басатын ұзаққа созылған емде (асқазан безінің секрециясын төмендететін препараттарды көктамырішілік қолданудан кейін, қайталануының алдын алу үшін)
Асқазан безінің секрециясын төмендететін препараттармен көктамырішілік емдеуді аяқтағаннан кейін 4 апта бойы тәулігіне 1 рет 40 мг-ден.

Қабынуға қарсы стероидты емес препараттарды (ҚҚСП) ұзақ қолданумен байланысты гастропатияларда
Тәулігіне 1 рет 20 мг немесе 40 мг-ден, емдеу ұзақтығы – 4-8 апта.

ҚҚСП қабылдаумен байланысты асқазанның және он екі елі ішектің ойық жарасының алдын алу
Тәулігіне 1 рет 20 мг немесе 40 мг-ден.

Золлингер-Эллисон синдромы немесе патологиялық аса жоғары секрециямен сипатталатын басқа да жағдайларда, соның ішінде идиопатиялық аса жоғары секрецияда
Ұсынылатын бастапқы доза – тәулігіне 2 рет 40 мг. Әрі қарай доза әр адамға жекелей таңдап алынады, емдеу ұзақтығы клиникалық көрсетілімдері бойынша белгіленеді. Препаратты тәулігіне 2 рет 120 мг-ге дейінгі дозаларда қолдану тәжірибесі бар.

Бүйрек функциясы бұзылған емделушілер
Бүйрек функциясы бұзылған емделушілер үшін дозаны түзету қажет емес. Препаратты бүйрек функциясының ауыр жеткіліксіздігі бар емделушілерге тағайындағанда, науқастардың осы категорияларында препаратты қолданудың клиникалық тәжірибесі жоқ болғандықтан, аса сақтық қажет ("Фармакокинетика" бөлімін қараңыз)

Бауыр функциясы бұзылған емделушілер
Бауыр функциясының әлсіз және орташа бұзылуылары бар емделушілер үшін дозаны түзетудің қажеті жоқ. Бауыр функциясының ауыр бұзылуы бар емделушілер үшін Эзомепразол-Джей Лайф препаратының ең жоғары дозасы 20 мг-ден аспауы тиіс ("Фармакокинетикасы" бөлімін қараңыз).

Егде жастағы емделушілер
Егде жастағы емделушілер үшін дозана түзету қажет емес.

Взаимодействие с лекарствами

Лекарственные средства, абсорбция которых зависит от рН желудочного сока

Пониженная кислотность желудочного сока при лечении эзомепразолом может привести к повышению или снижению всасывания других лекарственных средств, механизм всасывания которых зависит от кислотности желудочного сока. Как и при применении других ингибиторов секреции кислоты или антацидов, лечение эзомепразолом приводит к снижению абсорбции кетоконазола и итраконазола во время лечения эзомепразолом.

Было показано, что эзомепразол взаимодействует с некоторыми антиретровирусными препаратами. Механизмы и клиническое значение этих взаимодействий не всегда известны. Увеличение значения рН на фоне терапии эзомепразолом может влиять на всасывание антиретровирусных препаратов. Также возможно взаимодействие на уровне CYP2C19. При совместном назначении эзомепразола и некоторых антиретровирусных препаратов, таких как атазанавир и нелфинавир, на фоне терапии эзомепразолом, отмечается снижение их концентрации в сыворотке. Поэтому их одновременное применение не рекомендуется. Совместное назначение эзомепразола (40 мг 1 раз в сутки) с атазанавиром 300 мг/ритонавиром 100 мг здоровым добровольцам приводило к существенному уменьшению биодоступности атазанавира (AUC, Cmax и Cmin уменьшались приблизительно на 75%). Увеличение дозы атазанавира до 400 мг не компенсировало воздействия эзомепразола на биодоступность атазанавира.

Одновременное назначение эзомепразола (20 мг 1 раз в сутки) с атазанавиром 400 мг/ритонавиром 100 мг здоровым добровольцам приводило к снижению экспозиции атазанавира примерно на 30% по сравнению с действием, которое наблюдалось при применении атазанавира 300 мг/ритонавира 100 мг один раз в сутки, без 20 мг эзомепразола. Одновременное назначение с омепразолом (40 мг 1 раз в сутки) приводило к снижению средних значений AUC, Cmax и Cmin нелфинавира на 36-39%, а средние значения AUC, Cmax и Cmin для фармакологически активного метаболита М8 уменьшались на 75-92%. Для саквинавира (одновременно с ритонавиром) повышение уровня сывороточных концентраций (80-100%) было зарегистрировано во время сопутствующего лечения эзомепразолом (40 мг 1 раз в сутки). Лечение эзомепразолом 20 мг 1 раз в сутки не влияет на экспозицию дарунавира (одновременно с ритонавиром) и ампренавира (одновременно с ритонавиром). Лечение эзомепразолом в дозе 20 мг 1 раз в сутки не влияет на экспозицию ампренавира (одновременно с ритонавиром или без него). Лечение омепразолом 40 мг 1 раз в сутки не влияет на экспозицию лопинавира (с сопутствующим применением ритонавира). В связи со сходством фармакодинамических эффектов и фармакокинетических свойств эзомепразола и эзомепразола, одновременное назначение эзомепразола и атазанавира не рекомендуется, а одновременное назначение эзомепразола и нелфинавира противопоказано.

Лекарственные препараты, метаболизирующиеся при участии CYP2С19

Эзомепразол ингибирует CYP2С19 – основной фермент, метаболизирующий эзомепразол. Поэтому применение эзомепразола в комбинации с препаратами, метаболизирующимися посредством CYP2С19, напр., диазепам, циталопрам, имипрамин, кломипрамин, фенитоин, может привести к повышению концентрации этих препаратов в плазме крови и потребовать снижения их дозы. Это необходимо учитывать, особенно при назначении эзомепразола «по потребности».

Одновременное применение 30 мг эзомепразола приводит к снижению клиренса CYP2C19 субстрата диазепама на 45%. Сочетанное применение 40 мг эзомепразола приводит к повышению уровня фенитоина в плазме крови на 13% у пациентов с эпилепсией. Рекомендуется контролировать концентрацию фенитоина в плазме крови при назначении или отмене эзомепразола. Применение эзомепразола в дозе 40 мг 1 раз/сут приводило к увеличению AUC и Cmax вориконазола (субстрат изофермента CYP2C19) на 15% и 41% соответственно.

В клинических исследованиях при применении 40 мг эзомепразола пациентами, получающими варфарин, время коагуляции оставалось в пределах допустимых значений. Однако в постмаркетинговых исследованиях сообщалось о нескольких случаях клинически значимого увеличения времени коагуляции, поэтому при одновременном применении эзомепразола и варфарина или других кумариновых дериватов следует контролировать показатели коагуляции.

У здоровых добровольцев совместный прием внутрь эзомепразола в дозе 40 мг и цизаприда на 32% повышал величину AUC и на 31% увеличивал T1/2 цизаприда, но при этом не происходило заметного повышения Сmax цизаприда в плазме крови. При монотерапии цизапридом отмечалось незначительное удлинение интервала QT. При добавлении эзомепразола дальнейшего увеличения интервала QT не отмечалось.

Показано, что эзомепразол не вызывает клинически значимых изменений фармакокинетики амоксициллина и хинидина.

При одновременном кратковременном применении эзомепразола и напроксена или рофекоксиба клинически значимого взаимодействия не выявлено.

В перекрестном клиническом исследовании было показано, что одновременный прием клопидогрела (300 мг нагрузочная доза, затем 75 мг/сут поддерживающая доза) и омепразола (80 мг) приводил к существенному уменьшению образования активного метаболита клопидогрела и его антиагрегантного действия, независимо от того, принимались ли эти препараты одновременно или с интервалом в 12 ч. Однако при использовании режима высоких доз клопидогрела (600 мг нагрузочная доза /150 мг поддерживающая доза) образование активного метаболита и агрегация тромбоцитов были такими же, как и при приеме одного клопидогрела при стандартном режиме дозирования.

В перекрестном клиническом исследовании клопидогрел (300 мг нагрузочная доза, затем 75 мг/сут) применяли в качестве монотерапии или вместе с омепразолом (80 мг в одно время с клопидогрелом) в течение 5 дней. При одновременном применении клопидогрела и эзомепразола экспозиция активного метаболита клопидогрела уменьшалась на 46% (первый день) и 42% (5-й день). Среднее значение ингибирования агрегации тромбоцитов снижалось на 47% (24 ч) и 30% (5-й день) при применении клопидогреля одновременно с эзомепразолом. Разделение приема клопидогрела и эзомепразола по времени не уменьшало этого межлекарственного взаимодействия, что связано с ингибирующим эффектом эзомепразола на CYP2C19. Противоречивые данные о клинических проявлениях этих фармакокинетических и фармакодинамических взаимодействий с точки зрения основных сердечно-сосудистых симптомов были зарегистрированы в ходе наблюдений и клинических исследований.

Влияние других лекарственных средств на фармакокинетику эзомепразола

Эзомепразол метаболизируется CYP2С19 и CYP3А4. При одновременном применение эзомепразола и ингибитора CYP3А4 – кларитромицина (по 500 мг 2 раза в сутки) отмечалось повышение показателя AUC эзомепразола в 2 раза. Одновременное применение эзомепразола и вориконазола (комбинированного ингибитора CYP 2С19 и CYP 3А4) может повышать экспозицию эзомепразола более чем в 2 раза. Вориконазол (комбинированный ингибитор CYP2С19 и CYP3А4) повышает показатель AUCτ эзомепразола на 280%. В данных случаях коррекции дозы эзомепразола не требуется. Однако у пациентов с тяжелой печеночной недостаточностью или во время длительного лечения может потребоваться коррекция дозы.
Сіңуі асқазан сөлінің рН-на байланысты дәрілік заттар

Эзомепразолмен емдеген кезде асқазан сөлінің төмендеген қышқылдылығы сіңу механизмі асқазан сөлінің қышқылдылығына байланысты басқа дәрілік заттардың сіңуінің жоғарылауына немесе төмендеуіне әкеп соғуы мүмкін. Қышқыл секрециясының тежегіштерін немесе антацидтерді қолданған кездегідей, эзомепразолмен емдеу кетоконазол мен итраконазолдың сіңуінің төмендеуіне әкеледі.

Эзомепразолдың антиретровирустық препараттармен өзара әрекеттесетіндігі көрінді. Осы өзара әрекеттесулердің механизмі және клиникалық маңызы әрдайым белгілі емес. Эзомепразолмен емдеу аясында рН мәнінің артуы антиретровирустық препараттардың сіңуіне ықпал етуі мүмкін. Сондай-ақ CYP2C19 деңгейінде өзара әрекеттесуі мүмкін. Эзомепразолды және, эзомепразолмен емдеу аясында, атазанавир және нелфинавир сияқты кейбір антиретровирустық препараттарды біріктіріп тағайындағанда олардың сарысудағы концентрациясының төмендеуі байқалады. Сондықтан оларды бір мезгілде тағайындауға кеңес берілмейді. Дені сау еріктілерде эзомепразолды (тәулігіне 1 рет 40 мг) 300 мг атазанавирмен /100 мг ритонавирмен біріктіріп тағайындау атазанавирдің биожетімділігінің елеулі азаюына әкелді (AUC, Cmax және Cmin шамамен 75%-ға азайды). Атазанавир дозасын 400 мг-ге дейін арттыру атазанавирдің биожетімділігіне эзомепразол әсерінің орнын толтырған жоқ.

Дені сау еріктілерге эзомепразолды (тәулігіне 1 рет 20 мг) 400 мг атазанавирмен/100 мг ритонавирмен бір мезгілде тағайындау, 20 мг эзомепразолсыз 300 мг атазанавирді/100 мг ритонавирді тәулігіне бір рет қолданғанда байқалған әсерімен салыстырғанда, атазанавир экспозициясының шамамен 30%-ға төмендеуіне әкелді. Омепразолмен (тәулігіне 1 рет 40 мг) бір мезгілде тағайындау нелфинавирдің AUC, Cmax және Cmin мәндерінің 36-39%-ға төмендеуіне әкелді, ал фармакологиялық тұрғыдан белсенді метаболит М8 үшін AUC, Cmax және Cmin орташа мәндері 75-92%-ға төмендеді. Саквинавир үшін (ритонавирмен бір мезгілде) сарысулық концентрация деңгейінің (80-100%) жоғарылауы эзомепразолмен (тәулігіне 1 рет 40 мг) қатар емдеу кезінде тіркелді. Тәулігіне 1 рет 20 мг эзомепразолмен емдеу дарунавирдің (ритонавирмен бір мезгілде) және ампренавирдің (ритонавирмен бір мезгілде) экспозициясына ықпалын тигізбейді. Тәулігіне 1 рет 20 мг эзомепразолмен емдеу ампренавирдің (ритонавирмен бір мезгілде немесе онсыз) экспозициясына ықпалын тигізбейді. Тәулігіне 1 рет 20 мг омепразолмен емдеу лопинавирдің (ритонавирмен қатар қолданғанда) экспозициясына ықпалын тигізбейді. Эзомепразол мен эзомепразолдың фармакодинамикалық әсерлері мен фармакокинетикалық қасиеттерінің ұқсас болуына байланысты, эзомепразол мен атазанавирді бір мезгілде тағайындауға кеңес берілмейді, ал эзомепразол мен нелфинавирді бір мезгілде тағайындауға болмайды.

CYP2С19 қатысуымен метаболизденетін дәрілік препараттар

Эзомепразол CYP2С19-ды – эзомепразолды метаболиздейтін негізгі ферментті тежейді. Сондықтан эзомепразолды CYP2С19 арқылы метаболизденетін препараттармен, мысалы, диазепаммен, циталопраммен, имипраминмен, кломипраминмен, фенитоинмен біріктіріп қолдану қан плазмасында осы препараттардың концентрацияларын арттыруы және олардың дозасын азайтуды қажет етуі мүмкін. Мұны әсіресе эзомепразолды «қажетіне қарай» тағайындағанда ескеру қажет.
30 мг эзомепразолды бір мезгілде қолдану диазепамның CYP2C19 субстратының клиренсінің 45%-ға төмендеуіне әкеледі. 40 мг эзомепразолды біріктіріп қолдану эпилепсиясы бар емделушілерде қан плазмасындағы фенитоин концентрациясының 13%-ға жоғарылауына әкеледі. Эзомепразолды тағайындағанда немесе тоқтатқанда қан плазмасындағы фенитоин концентрациясын бақылау керек. Тәулігіне 1 рет 40 мг эзомепразолды қолдану вориконазолдың AUC және Cmax (CYP2C19 изоферментінің субстраты) сәйкесінше 15% және 41%-ға артуына әкелді.

Клиникалық зерттеулерде варфарин қабылдап жүрген емделушілерге 40 мг эзомепразолды қолданған кезде коагуляция уақыты рұқсат етілетін мәндер шегінде қалды. Алайда постмаркетингтік зерттеулерде коагуляция уақытының клиникалық тұрғыдан маңызды артуының бірнеше жағдайлары жөнінде мәлімделді, сондықтан эзомепразолды және варфаринді немесе басқа да кумаринді дериваттарды бір мезгілде қолданғанда коагуляция көрсеткіштерін бақылаған жөн.

Дені сау еріктілерде 40 мг доза эзомепразолды және цизапридті ішке бірге қабылдау цизапридтің AUC шамасын 32%-ға жоғарылатты және T1/2 31%-ға арттырды, бірақ мұндайда қан плазмасында цизапридтің Сmax елеулі жоғарылаған жоқ. Цизапридпен монотерапияда QT аралығының елеусіз ұзарғаны байқалды. Эзомепразолды қосқан кезде QT аралығының әрі қарай ұзарғаны білінген жоқ.
Амоксициллиннің және хинидиннің фармакокинетикасында эзомепразолдың клиникалық тұрғыдан маңызды өзгерулерді туындатпайтыны көрінді.

Эзомепразолды және напроксенді немесе рофекоксибті қысқа уақыт бір мезгілде қолданғанда клиникалық тұрғыдан маңызды өзара әрекеттесулер байқалған жоқ.

Айқаспалы клиникалық зерттеулерде клопидогрелді (300 мг жүктеме доза, содан кейін тәулігіне 75 мг демеуші доза) және омепразолды (80 мг) бір мезгілде қабылдау белсенді метаболит клопидогрелдің түзілуінің едәуір азаюына және, осы препараттардың бір мезгілде немесе 12 сағат аралықпен қабылданған-қабылданбағанына қарамай-ақ, оның антиагрегантты әсерінің елеулі азаюына әкелді. Алайда клопидогрелді жоғары дозалардағы режимде (600 мг жүктеме доза /150 мг демеуші доза) пайдаланғанда белсенді метаболиттің түзілуі және тромбоциттердің агрегациясы дозалаудың стандартты режимінде жалғыз клопидогрелді қабылдаған кезіндегідей болды.

Айқаспалы клиникалық зерттеулерде клопидогрел (300 мг жүктеме доза, содан кейін тәулігіне 75 мг) монотерапия ретінде немесе омепразолмен бірге (клопидогрелмен бір уақытта 80 мг) 5 күн бойы қолданылды. Клопидогрелді және эзомепразолды бір мезгілде қолданғанда клопидогрел белсенді метаболитінің экспозициясы 46%-ға (алғашқы күні) және 42%-ға (5-ші күні) азайды. Тромбоциттер агрегациясы тежелуінің орташа мәні клопидогрелді эзомепразолмен бірге қолданғанда 47%-ға (24 сағ.) және 30%-ға (5-ші күні) төмендеді. Клопидогрелді және эзомепразолды уақытқа бөліп қабылдау осы дәріаралық өзара әрекеттесуді азайтқан жоқ, бұл эзомепразолдың CYP2C19-ға тежегіш әсерімен байланысты. Бақылаулар мен клиникалық зерттеулер барысында негізгі жүрек-қантамырлық симптомдар көзқарасы тұрғысынан осы фармакокинетикалық және фармакодинамикалық өзара әрекеттесулердің клиникалық біліністері жөнінде қарама-қайшы деректер тіркелді.

Басқа дәрілік заттардың эмепразолдың фармакокинетикасына ықпалы

Эзомепразол CYP2С19 және CYP3А4 метаболизденеді. Эзомепразолды және CYP3А4 тежегіші – кларитромицинді (тәулігіне 2 рет 500 мг-ден) бір мезгілде қолданғанда эзомепразолдың AUC көрсеткіштерінің 2 есе жоғарылауы байқалды. Эзомепразолды және вориконазолды (біріктірілген CYP 2С19 және CYP 3А4 тежегіштері) бір мезгілде қолдану эзомепразолдың экспозициясын 2 еседен астамға жоғарылатуы мүмкін. Вориконазол (біріктірілген CYP2С19 және CYP3А4 тежегіші) эзомепразолдың AUCτ көрсеткішін 280%-ға арттырады. Осындай жағдайларда эзомепразолдың дозасын түзету қажет емес. Алайда бауыр функциясының ауыр жеткіліксіздігі бар емделушілерде немесе ұзақ емдеу кезінде дозаны түзету қажет болуы мүмкін.

Передозировка эзомепразолом в таблетках

Симптомы: усиления симптомов побочных эффектов.

Лечение: симптоматическое. Специфические антидоты неизвестны. Эзомепразол связывается с белками плазмы, поэтому диализ малоэффективен.
Симптомдары: жағымсыз әсерлер симптомдарының күшеюі

Емі: симптоматикалық. Арнайы у қайтарғысы белгісіз.Эзомепразол плазма ақуыздарымен байланысады, сондықтан диализдің тиімділігі аз.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Эзомепразол неустойчив в кислой среде, поэтому для перорального применения используют таблетки, содержащие гранулы препарата, оболочка которых устойчива к действию желудочного сока. Конверсия в R-изомер in vivo незначительна. Эзомепразол быстро абсорбируется в кишечнике, максимальная концентрация в плазме крови достигается приблизительно через 1–2 ч после приема. Абсолютная биодоступность после однократного приема дозы 40 мг составляет 64% и возрастает до 89% при ежедневном однократном приеме. Для дозы 20 мг эти показатели составляют 50% и 68%, соответственно. Объем распределения у здоровых людей в равновесной концентрации составляет приблизительно 0.22 л/кг массы тела. Около 97% эзомепразола связывается с белками плазмы крови.

Одновременный прием пищи замедляет и снижает абсорбцию эзомепразола, однако это не оказывает существенного влияния на антисекреторный эффект препарата.

Эзомепразол полностью метаболизируется с участием системы цитохрома Р450. Основная часть эзомепразола метаболизируется при участии полиморфного фермента CYP 2С19, ответственного за образование гидрокси- и десметилметаболитов эзомепразола. Остальная часть метаболизируется с участием второй изоформы фермента CYP 3A4, отвечающей за образование эзомепразолсульфона, основного метаболита эзомепразола в плазме крови.

Параметры, приведенные ниже, главным образом отображают фармакокинетику у пациентов с активным метаболизмом эзомепразола с участием фермента CYP 2C19.

Общий клиренс составляет примерно 17 л/ч после однократного и примерно 9 л/ч после повторного применения. Период полувыведения (Т1/2) составляет около 1,3 ч при постоянном приеме один раз в сутки. Площадь под кривой «концентрация–время» (AUC) увеличивается при повторном приеме эзомепразола. Дозозависимое увеличение AUC при повторном приеме эзомепразола носит нелинейный характер, что является следствием снижения метаболизма при “первом прохождении” через печень, а также снижением системного клиренса, вероятно, вызванного ингибированием фермента CYP2C19 эзомепразолом и/или его сульфосодержащим метаболитом. При ежедневном приеме один раз в сутки эзомепразол полностью выводится из плазмы крови в перерыве между приемами и не кумулирует.
Основные метаболиты эзомепразола не влияют на секрецию соляной кислоты. При пероральном применении до 80% дозы выводится в виде метаболитов с мочой, остальное количество выводится с фекалиями. Менее 1% экскретируется с мочой в неизмененном виде.

Особые группы пациентов

Приблизительно у 2,9±1,5% населения снижена активность изофермента CYP2C19. У таких пациентов метаболизм эзомепразола, в основном, осуществляется в результате действия CYP 3A4. При повторном приеме эзомепразола в дозе 40 мг однократно в сутки среднее значение AUC на 100% превышает значение этого параметра у пациентов с повышенной активностью изофермента CYP2C19. Cmax в плазме крови при этом повышается приблизительно на 60%. Указанные особенности не оказывают влияния на дозу и способ применения эзомепразола.

У пациентов пожилого возраста (71-80 лет) метаболизм эзомепразола существенно не изменяется.

После однократного приема эзомепразола в дозе 40 мг среднее значение AUC у женщин на 30% больше, чем у мужчин. При повторном приеме препарата 1 раз в сутки различий в фармакокинетике, связанных с полом не отмечается. Указанные особенности не влияют на дозирование эзомепразола.

Фармакокинетика при нарушении функции органов

Метаболизм эзомепразола у пациентов с легкой и умеренной печеночной недостаточностью может быть не нарушен. У пациентов с тяжелой печеночной недостаточностью скорость метаболизма снижена, что приводит к увеличению значения АUС для эзомепразола в 2 раза.

Поэтому максимальная доза препарата для таких пациентов не должна превышать 20 мг/сут. Эзомепразол и его метаболиты не имеют тенденции к кумуляции при приеме препарата 1 раз в сутки.

Изучение фармакокинетики у пациентов с нарушением функции почек не проводили. Поскольку через почки осуществляется выведение не самого эзомепразола, а его метаболитов, можно полагать, что метаболизм эзомепразола у пациентов с почечной недостаточностью не изменяется.

Фармакокинетика у детей

У детей в возрасте 12–18 лет после повторного приема 20 мг и 40 мг эзомепразола значение АUС и время достижения максимальной концентрации (tmax) препарата в плазме крови было сходно со значениями АUС и tmax у взрослых.
Эзомепразол қышқыл ортаға төзімсіз, сондықтан пероральді түрде қолдану үшін препарат түйіршіктері бар таблеткаларды пайдаланады, олардың қабығы асқазан сөлінің әсеріне төзімді. R-изомерге конверсиясы in vivo елеусіз. Эзомепразол ішекте тез сіңеді, қабылдағаннан кейін шамамен 1-2 сағаттан соң қан плазмасында ең жоғары концентрацияға жетеді. Бір реттік 40 мг дозаны қабылдаудан кейін абсолютті биожетімділігі 64% құрайды және күн сайын бір рет қабылдағанда 89%-ға дейін өседі. 20 мг дозалар үшін бұл көрсеткіштер сәйкесінше 50% және 68% құрайды. Дені сау адамдарда тепе-тең концентрацияларда таралу көлемі дене салмағының әр кг шаққанда шамамен 0.22 л құрайды. Эзомепразолдың 97%-ға жуығы қан плазмасы ақуыздарымен байланысады.

Аспен бірге қабылдау эзомепразолдың сіңуін баяулатады және төмендетеді, алайда бұл препараттың антисекреторлық әсеріне елеулі ықпалын тигізбейді.
Эзомепразол Р450 цитохромы жүйесінің қатысуымен толық метаболизденеді. Эзомепразолдың негізгі бөлігі эзомепразолдың гидрокси- және десметилметаболиттерінің түзілуіне жауапты CYP 2С19 полиморфты ферментінің қатысуымен метаболизденеді. Қалған бөлігі қан плазмасындағы эзомепразолдың негізгі метаболиті эзомепразолсульфонның түзілуіне жауапты CYP 3A4 ферментінің екінші изоформасының қатысуымен метаболизденеді.

Төменде берілген параметрлер, негізінен, эзомепразолдың белсенді метаболизмі CYP 2C19 ферментінің қатысуымен болған емделушілердегі фармакокинетикасын көрсетеді.

Жалпы клиренсі бір реттік қолданудан кейін шамамен сағатына 17 л және қайталап қолданғаннан кейін шамамен сағатына 9 л құрайды. Жартылай шығарылу кезеңі (Т1/2) тәулігіне бір рет ұдайы қолданғанда 1,3 сағатқа жуықты құрайды. Эзомепразолды қайталап қолданғанда «концентрация–уақыт» қисығы астындағы аудан (AUC) ұлғаяды. Эзомепразолды қайталап қабылдағанда AUC дозаға байланысты ұлғаюы желілі сипатта болмайды, ол бауыр арқылы «алғаш өту» кезінде метаболизмінің төмендеу, сондай-ақ CYP2C19 ферментінің эзомепразолмен және/немесе жүйелік клиренсінің, сірә, құрамында сульфаты бар метаболитпен тежелуінен туындаған төмендеу салдары болып табылады. Тәулігіне бір рет күн сайын қабылдағанда, эзомепразол қабылдау арасындағы үзілісте қан плазмасынан толық шығарылады және жинақталмайды.

Эзомепразолдің негізгі метаболиттері тұз қышқылының секрециясына ықпалын тигізбейді. Пероральді түрде қолданғанда дозаның 80%-ға дейіні метаболиттер түрінде несеппен бірге шығарылады, қалған мөлшері нәжістермен бірге шығарылады. 1%-дан азы несеппен бірге өзгермеген күйінде шығарылады.
Емделушілердің ерекше топтары

Тұрғындардың шамамен 2,9±1,5%-да CYP2C19 изоферментінің белсенділігі төмендеген. Мұндай емделушілерде эзомепразолдың метаболизмі, негізінен, CYP 3A4 әсер етуі нәтижесінде жүзеге асырылады. Эзомепразолды 40 мг дозада тәулігіне бір рет қайталап қабылдағанда AUC орташа мәні CYP2C19 изоферментінің белсенділігі жоғарылаған емделушілердегі осы параметрдің мәнінен 100%-ға артық болады. Мұндайда қан плазмасындағы Cmax шамамен 60%-ға жоғарылайды. Көрсетілген ерекшеліктері эзомепразолдың дозасына және қолдану тәсіліне ықпалын тигізбейді.

Егде жастағы (71-80 жас) емделушілерде эзомепразолдың метаболизмі елеулі өзгеріске ұшырамайды.

Эзомепразолды 40 мг дозада бір рет қабылдаудан кейін әйелдерде AUC орташа мәні, еркектерге қарағанда, 30%-ға көбірек болады. Препаратты тәулігіне 1 рет қайталап қабылдағанда фармакокинетикасында жынысқа байланысты айырмашылықтар білінбейді. Аталған ерекшеліктері эзомепразолды дозалауға ықпалын тигізбейді.

Ағзалардың функциялары бұзылған кездегі фармакокинетикасы

Эзомепразолдың метаболизмі бауыр функциясының жеңіл және орташа жеткіліксіздігі бар емделушілерде бұзылмауы мүмкін. Бауыр функциясының ауыр жеткіліксіздігі бар емделушілерде метаболизм жылдамдығы төмен болады, бұл эзомепразол үшін АUС мәнінің 2 есе жоғарылауына әкеледі.

Сондықтан мұндай емделушілер үшін препараттың ең жоғары дозасы тәулігіне 20 мг-нан аспауы тиіс. Эзомепразол және оның метаболиттерінің препаратты тәулігіне 1 рет қабылдағанда жиналып қалуына тенденциясы жоқ.

Бауыр функциясы бұзылған емделушілерде фармакокинетикасына зерттеу жүргізілген жоқ. Бүйрек арқылы эзомепразолдың өзінің емес, оның метаболитінің шығарылуы жүзеге асырылатын болғандықтан, бүйрек функциясының жеткіліксіздігі бар емделушілерде эзомепразолдың метаболизмі өзгермейді деп болжам жасауға болады.

Балалардағы фармакокинетикасы

12–18 жастағы балаларда 20 мг және 40 мг эзомепразолды қайталап қабылдағанда АUС мәндері және қан плазмасында препараттың ең жоғары концентрацияға жету уақыты (tmax) ересектердегі АUС және tmax мәндерімен ұқсас болды.

Фармакодинамика

Эзомепразол - является S-изомером омепразола, снижает секрецию кислоты в желудке путем специфического ингибирования протонного насоса в париетальных клетках. S- и R-изомеры омепразола обладают сходной фармакодинамической активностью.

Эзомепразол является слабым основанием, накапливается в кислой среде секреторных канальцев париетальных клеток, где активируется и ингибирует протонный насос – фермент Н+,К+-АТФазу. Эзомепразол ингибирует как базальную, так и стимулированную секрецию кислоты. Действие эзомепразола развивается в течение 1 ч после перорального приема 20 мг или 40 мг. При ежедневном приеме препарата в течение 5 дней в дозе 20 мг один раз в сутки средняя максимальная концентрация кислоты после стимуляции пентагастрином снижается на 90% (при измерении концентрации кислоты через 6-7 ч после приема препарата на 5-й день терапии). У пациентов с гастроэзофагеальной рефлюксной болезнью (ГЭРБ) и наличием клинических симптомов через 5 дней ежедневного перорального приема эзомепразола в дозе 20 мг или 40 мг значение внутрижелудочного рН выше 4 поддерживалось в течение, в среднем, 13 ч и 17 ч из 24 ч. На фоне приёма эзомепразола в дозе 20 мг в сутки значение внутрижелудочного рН выше 4 поддерживалось не менее 8 ч, 12 ч и 16 ч у 76%, 54% и 24% пациентов, соответственно. Для 40 мг эзомепразола это соотношение составляет 97%, 92% и 56%, соответственно.

При приеме эзомепразола в дозе 40 мг заживление рефлюкс-эзофагита наступает приблизительно у 78% пациентов через 4 недели терапии и у 93% - через 8 недель терапии.

Лечение эзомепразолом в дозе 20 мг 2 раза в сутки в комбинации с соответствующими антибиотиками в течение одной недели приводит к успешной эрадикации Helicobacter pylori приблизительно у 90% пациентов. Пациентам с неосложненной язвенной болезнью после недельного эрадикационного курса не требуется последующей монотерапии антисекреторными препаратами для заживления язвы и устранения симптомов.
Эзомепразол омепразолдың S-изомері болып табылады, париетальді жасушаларда протонды сорғыны спецификалық тежеу жолымен асқазандағы қышқылдың секрециясын төмендетеді. Омепразолдың S- және R-изомерлерінің фармакодинамикалық белсенділігі ұқсас болады.

Эзомепразол әлсіз негіз болып табылады, париетальді жасушалардың секреторлы өзекшелерінің қышқыл ортасында жиналады, онда белсенділенді және протонды сорғы – Н+,К+-АТФаза ферментін тежейді. Эзомепразол қышқылдың негізгі, сондай-ақ стимуляцияланған секрециясын да тежейді. Эзомепразолдың әсері 20 мг немесе 40 мг пероральді түрде қабылдаудан кейін 1 сағат ішінде дамиды. Препаратты тәулігіне рет 20 мг дозада 5 күн бойы күн сайын қабылдағанда пентагастринмен стимуляциядан кейін ең жоғары концентрациясы 90%-ға төмендейді (емдеудің 5-ші күні препаратты қабылдағаннан кейін 6-7 сағаттан соң қышқылдың концентрациясын өлшегенде). Гастроэзофагеальді рефлюкс ауруы (ГЭРА) және 20 мг немесе 40 мг доза эзомепразолды күн сайын пероральді түрде қабылдаудан кейін 5 күннен соң клиникалық симптомдар байқалған емделушілерде асқазанішілік 4-тен жоғары рН 24 сағаттан, орта есеппен, 13 сағат және 17 сағат бойы сақталды. Тәулігіне 20 мг доза эзомепразолды қабылдау аясында асқазанішілік 4-тен жоғары рН мәні емделушілердің 76%, 54% және 24%-да, сәйкесінше, кем дегенде 8 сағ., 12 сағ.және 16 сағ. сақталды. 40 мг эзомепразол үшін бұл арақатынас сәйкесінше 97%, 92% және 56% құрайды.

Эзомепразолды 40 мг дозада қабылдағанда рефлюкс-эзофагиттің жазылуы емдеудің 4 аптасынан кейін емделушілердің 78%-да және емдеудің 8 аптасынан кейін 93%-да басталады.

Эзомепразолды тәулігіне 2 рет 20 мг дозада бір апта бойы тиісті антибиотиктермен біріктіріп емдеу емделушілердің шамамен 90%-да Helicobacter pylori-дің ойдағыдай эрадикациясына әкеледі. Асқынбаған ойық жара ауруы бар емделушілерге апталық эрадикациялық курстан кейін ойық жараны жазуға және симптомдарды жоюға арналған антисекреторлы препараттармен әрі қарай монотерапия қажет емес.

Упаковка и форма выпуска

По 7 таблеток помещают в контурную ячейковую упаковку из пленки поливинилхлоридной и фольги алюминиевой. По 4 контурные ячейковые упаковки вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку из картона.
Поливинилхлоридті үлбірден және алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамаға 7 таблеткадан салынған. Пішінді ұяшықты 4 қаптамадан медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапшаға салынған.